Βρειτε μας στα Social Media
 

ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Η συνταγή της ημέρας: Πεντανόστιμα muffin από σπανάκι

Δημοσιεύτηκε

στις

Διαφήμιση XALKIADAKIS
Διαφήμιση XALKIADAKIS
7 Shares

Είναι γνωστά ως τα κεκάκια βατράχου, τα κεκάκια του Hulk, τα τερατένια κεκάκια και ξετρελαίνουν όσο και αν δεν το πιστεύετε τα παιδιά. Ναι, ναι… ακόμη και τα παιδιά που δεν τρώνε λαχανικά και δη σπανάκι από το οποίο είναι φτιαγμένα τα συγκεκριμένα λαχταριστά muffinακια!

Διαβάστε την συνταγή στο mothersblog

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση Cretanphysis Face Cream
Σχολίασε το άρθρο
Ακολουθήστε το Daynight.gr σε Facebook και Instagram
Διαφήμιση Cretanphysis Face Cream

σχολια αναγνωστων

ΚΡΉΤΗ

Σαν το θυμαρίσιο μέλι της Κρήτης ΔΕΝ έχει!

Δημοσιεύτηκε

στις

Θυμαρίσιο μέλι
oreinomeli.gr
387 Shares

Η τέχνη της μελισσοκομίας είναι γνωστή στο νησί της Κρήτης περίπου 4.000 χρόνια πριν. Η “μέλισσα” για τους Κρήτες ήδη από την εποχή του Μίνωα αποτελούσε κάτι το ιερό.

Το Κρητικό μέλι αποτελεί σήμα κατατεθέν μεταξύ άλλων προϊόντων της Κρήτης για πολλούς λόγους. Το νησί είναι πλούσιο σε αυτοφυή φυτά όπως θυμάρι, ρίγανη, πεύκο, φασκόμηλο, βάτο, ευκάλυπτο και πολλά άλλα. Το κλίμα, η ηλιοφάνεια και η πλούσια αυτή βλάστηση συμβάλλουν στην δημιουργία ιδανικών συνθηκών για την ευδοκίμηση και παραγωγή μελιού. Με λίγα λόγια το βιοσύστημα του νησιού αποτελεί το ιδανικό περιβάλλον για να βρουν οι μέλισσες την αγαπημένη τους τροφή!

Τι είναι όμως στην ουσία το μέλι;

Πρόκειται για ένα εξαιρετικό  γλυκαντικό το οποίο περιέχει διάφορα σάκχαρα της γλυκόζης με αποτέλεσμα να χρησιμοποιείται ακόμη και σε περιπτώσεις σακχαρώδους διαβήτη. Είναι πλούσιο σε βιταμίνες και έχει αντισηπτικές, επουλωτικές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Η κυριότερη βιταμίνη που περιέχει το μέλι είναι η βιταμίνη Ε.

Σαν το Κρητικό μέλι ΔΕΝ έχει!

Στο νησί το πιο διαδεδομένο είδος είναι το «θυμαρίσιο» το οποίο ανάμεσα σε άλλες ιδιότητες δεν κρυσταλλώνει γρήγορα. Η λέξη «θυμάρι» έχει από μόνη της τεράστια σημασία. Προέρχεται από το αρχαίο ρήμα «θύω» που σημαίνει ευωδιάζω. Εξ ου και «θυμιάζω», θυμίαμα», κάτι που υποδηλώνει την ισχυρή δύναμη και ευλογία του βοτάνου αυτού. Φυτρώνει σε ξηρά και πετρώδη εδάφη ενώ διαθέτει σκούρο ξανθό χρώμα, ελαφρά κοκκινωπό. Το έντονο άρωμα και η γεύση του μένουν αξέχαστα σε όποιον το δοκιμάσει. Επίσης διαθέτει βιταμίνες, αμινοξέα και πολλά θρεπτικά συστατικά.

Οι Κρήτες το έχουν εντάξει στην καθημερινότητα και την γαστρονομική τους κουλτούρα και όχι άδικα. Συνδυάζεται με πολλούς τρόπους, σε γλυκά, ροφήματα, ακόμη και φαγητά! Εκτός από την γεύση του διαθέτει ένα σωρό λόγους που το καθιστούν απαραίτητο για τον άνθρωπο και την ευεξία του.

Για να δοκιμάσετε και εσείς την γεύση του ξακουστού Κρητικού θυμαρίσιου μελιού, δεν έχετε παρά να ρίξετε μια ματιά στο Κρητικό e-shop της Cretan Physis

Γιατί πρέπει να εντάξουμε το μέλι στην καθημερινότητά μας;

  • Βοηθάει στον μεταβολισμό
  • Έχει αντιμικροβιακή & αντισηπτική δράση
  • Καταπολεμά την δυσκοιλιότητα
  • Λειτουργεί ευεργετικά στην καρδιά, το στομάχι και το συκώτι.
  • Αποτελεί την ιδανική γλυκαντική ουσία για εγκύους, αρρώστους και καταπονημένους οργανισμούς.

Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες στην Κρήτη δραστηριοποιούνται περίπου 2.200 μελισσοκόμοι και διαθέτουν στην αφορά πάνω από 2.500 τόνους μέλι εξαιρετικής ποιότητας!

 

 

 

 

 

 

 

 

Θυμαρίσιο μέλι
συνεχεια αναγνωσης

ΚΡΉΤΗ

Δίκταμο: Ο «βασιλιάς» των βοτάνων της Κρήτης!

Δημοσιεύτηκε

στις

δίκταμο
415 Shares

Όλα τα βότανα που ευδοκιμούν στη χώρα μας έχουν την δική τους γοητεία και τις απίστευτα ευεργετικές ιδιότητες. Για εμάς τους Κρητικούς όμως ένα από τα πιο γνωστά βότανα που πάντα θα υπάρχουν στις αυλές και τα βάζα της κουζίνας είναι το δίκταμο.

Ναι, ναι, εκείνο το βότανο με το χνουδωτό φύλλωμα! Μπορείτε να το εντοπίσετε σε χωράφια αλλά και παραλίες ή γκρεμούς μέσα σε βράχους.  Συλλέγεται όταν βρίσκεται σε περίοδο ανθοφορίας κατά την περίοδο του καλοκαιριού και χρησιμοποιείται για να δώσει έξτρα άρωμα σε φαγητά και ποτά όπως το βερμούτ και το αψέντι, στην αρωματοποιεία, καθώς και ως καλλωπιστικό φυτό σε κήπους. Πρόκειται για έναν μικρού μέγεθος θάμνο, ύψους 30-40 εκατοστά.

Η ονομασία του προέρχεται από το Όρος “Δίκτη” και τη λέξη “θάμνος”. Ανάλογα με την χρήση του μπορείτε να το ακούσετε ως σταθάρι, σταμνόχορτο, μαλλιαρόχορτο, στοματόχορτο (γιατί βοηθάει στην κακοσμία του στόματος), αλλά και στομαχόχορτο, καθώς συμβάλει στη χώνεψη. Η πιο ιδιαίτερη ονομασία του όμως είναι “έρωντας” και αυτό γιατί θεωρείται αφροδισιακό!

Για τις επουλωτικές του δραστηριότητες μιλάει ο αρχαίος Ρωμαίος ποιητής Βιργίλιος  στην Αινειάδα. Όταν ο Αινείας, γιος της Αφροδίτης τραυματίστηκε στον Τρωικό πόλεμο, η Αφροδίτη έτρεξε μέχρι την Κρήτη για να μαζέψει δίκταμο από τον Ψηλορείτη να το ακουμπήσει στις πληγές και να γιατρευτεί το τραύμα!

Βάλε το δίκταμο στην καθημερινότητά σου!

1. Ως αφέψημα

Η ιδανική χρήση του βοτάνου είναι με τον πατροπαράδοτο τρόπο του ροφήματος. Συγκεκριμένα τοποθετούμε 5-10gr σε 1 λίτρο βραστού νερού και τα αφήνουμε εκεί για περίπου 10 λεπτά. Αυτόματα θα σας χαλαρώσει από τον πονοκέφαλο, ενώ μπορείτε να ρίξετε σταγόνες μελιού μέσα. Μπορείτε να βρείτε Κρητικό δίκταμο εδώ

2. Ως επίθεμα-κατάπλασμα

Για να δημιουργήσουμε ένα κατάπλασμα αφήνουμε φύλλα του δίκταμου σε μικρή ποσότητα βραστού νερού έτσι ώστε να βραχούν και ύστερα τα τυλίγουμε μέσα σε γάζες. Ο πολτός του βοτάνου συμβάλλει στους πόνους του στομάχου και τοποθετείται ως κατάπλασμα σε φλεγμονές του δέρματος.

3. Μπάνιο με δίκταμο

Βράζουμε σε αρκετό νερό φύλλα από δίκταμο και ιδίως τις ανθισμένες κορυφές του και προσθέτουμε το νερό μέσα στη μπανιέρα με το ήδη υπάρχον νερό. λεπτά. Οι ευεργετικές του ιδιότητες είναι κυρίως η χαλάρωση και η τόνωση του δέρματος ενώ αυξάνεται η ερωτική επιθυμία!

 

Σε τι μπορεί να σε βοηθήσει το δίκταμο;

  1. Βοηθάει στους πόνους του στομάχου.
  2. Είναι αιμοστατικό.
  3. Έχει επουλωτικές και αντισηπτικές ιδιότητες.
  4. Τονώνει και διεγείρει το νευρικό σύστημα.
  5. Συμβάλει στην καταπράυνση των πονοκεφάλων και του πονόδοντου.
  6. Βοηθάει στην χώνεψη.
  7. Δρα κατά του κρυολογήματος και της γρίπης.
  8. Βοηθάει στην ερωτική διάθεση.

Γενικά, η χρήση των βοτάνων είναι ένας απλός, οικονομικός και σίγουρα ωφέλιμος τρόπος για να καταπολεμήσουμε σε πρώτο στάδιο πιθανές ενοχλήσεις του σώματος, χωρίς ωστόσο να παραβλέπουμε την ιατρική γνωμάτευση. Το δίκταμο, λοιπόν, έχει αναμφισβήτητα θεραπευτικές ιδιότητες και μαζί με μια σειρά από άλλα βότανα που υπάρχουν σε αφθονία στην Κρητική γη, συμβάλλουν θετικά σε περιπτώσεις όπως η δυσκοιλιότητα, το άγχος, η αυπνία, ενώ βοηθούν στην αποτοξίνωση και την τόνωση του οργανισμού.

Ρίξτε μια ματιά εδώ για να βρείτε το βότανο που θα σας… λύσει τα χέρια 🙂

δίκταμο
συνεχεια αναγνωσης

ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Χοχλιοί: Το καλύτερο πιάτο της παραδοσιακής Κρητικής κουζίνας

Δημοσιεύτηκε

στις

από

17.3K Shares

Οι χοχλιοί είναι άγγελοι της πρώτης άνοιξης, του φθινοπώρου, της εποχής που αρχίζει να σπέρνεται η αφθονία της καθιερωμένης άνοιξης και του καλοκαιριού. Εμφανίζονται όμως και τη δεύτερη άνοιξη, την κανονική, κρεμασμένοι πάνω στους ανθισμένους ασπαλάθους.

Έτσι όπως τα ξυπνούν από τη νάρκη τους οι στάλες της βροχής και σέρνονται αργά πάνω στα χόρτα και τα μυριστικά βότανα, λες και τρυγούν την ουσία και τη γεύση του τόπου.

Και καθώς είναι απασχολημένα με τις δραστηριότητες που πρέπει γρήγορα να κάνουν, όπως οι ερωτικές περιπτύξεις,  είναι αχολόσκαστο κυνήγι για τους παραδοσιακούς τροφοσυλλέκτες ανθρώπους.

Έτσι ήταν πάντα.  Ήδη από την παλαιολιθική εποχή τα σαλιγκάρια ήταν νόστιμη και εξαιρετικής ποιότητας τροφή.

Οι Νεάντερταλ που είχαν για σπίτι τους τη βραχοσκεπή της Μποΐλα στην όχθη του ποταμού Βοϊδομάτη στην Ήπειρο, από τις πιο παλιές εποχικές κατοικίες Homo που έχει ερευνηθεί στον ελλαδικό χώρο,  κάπου 14.000 έως και 10.000 χρόνια πριν από σήμερα, στην τελευταία παγετώδη εποχή, τρέφονταν κυρίως με κόκκινα ελάφια – αυτά ακολουθούσαν στις μετακινήσεις τους – αλλά  συμπλήρωναν το διαιτολόγιό τους και με λίγα σαλιγκάρια.

Αργότερα όμως, οι άνθρωποι της Μεσολιθικής εποχής (10.000 με 8.000 χρόνια πριν από σήμερα) που έμεναν στο σπήλαιο του Κύκλωπα στα Γιούρα των βορείων Σποράδων, τα έβαλαν στο κέντρο του τραπεζιού τους και ήταν βασικό στοιχείο του διαιτολογίου τους. Το ίδιο και στο σπήλαιο Φράχθι της Ερμιονίδας.

Οι άνθρωποι αυτής της εποχής είχαν κάνει θεόρατα πολιτισμικά άλματα, ταξίδευαν μέχρι τη Μήλο για να προμηθευτούν οψιδιανό για να κάνουν τέλειες λεπίδες, καλλιεργούσαν φυτά και εξημέρωναν ζώα,  αλλά τα σαλιγκάρια παρέμειναν στο τραπέζι τους. Τους έτρωγαν, αλλά δεν πέταγαν το «σπίτι» τους, το καβούκι τους. Το τρυπούσαν και τα κρεμούσαν στον λαιμό τους. Ήταν το πρώτο κόσμημα που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος για να δείχνει ωραίος και η πρώτη ένδειξη των φιλοσοφικών αναζητήσεών του για τη ζωή και το θάνατο, αφού συνόδευαν με αυτά τα διάτρητα όστρεα και τους νεκρούς τους στο ύστερο ταξίδι τους.

Μετά, στην Κρήτη και στο Αιγαίο την εποχή του Χαλκού, στη θαυμαστή πολιτεία του Ακρωτηρίου στην προϊστορική Θήρα και στα μινωικά ανάκτορα, οι χοχλιοί ήταν λιχουδιά και κόσμημα του τραπεζιού τους, και τέτοια παραμένει μέχρι σήμερα. Μάλιστα, μέχρι τις ημέρες μας που άρχισε η οργανωμένη εκτροφή σαλιγκαριών, η συλλογή τους το φθινόπωρο με τα πρωτοβρόχια και την άνοιξη με τις δροσιές του Απρίλη, ήταν μια από τις πιο ισχυρές, ζωντανές, αναμνήσεις της εποχής του τροφοσυλλέκτη ανθρώπου.

Η πιο γνωστή συνταγή μαγειρέματος των χοχλιών στην Κρήτη, οι μπουμπουριστοί, μπορεί να μην έχει αλλάξει διόλου από τότε, αφού όλα τα υλικά υπήρχαν σε κάθε μινωικό σπίτι, τα σαλιγκάρια, το ελαιόλαδο, το ξύδι από τα σταφύλια, το θαλασσινό αλάτι, κι αν όχι το δενδρολίβανο, κάποιο αρωματικό βότανο από τα πολλά που πάντα διάθετε η Μακαρία γη.

Η προετοιμασία μιας λιχουδιάς

Εξίσου πρωτόγονη είναι και η προεργασία που υποβάλλονται οι χοχλιοί πριν μαγειρευτούν με οποιοδήποτε τρόπο. Ένα ακόμη πλεονέκτημα αυτών των γαστερόποδων, είναι ότι κλείνονται στο «σπίτι» τους – οι αρχαίοι έλληνες που τους αγαπούσαν ιδιαίτερα τους έλεγαν «φερέοικους» –, τραβούν μια «κουρτίνα», και διατηρούνται ζωντανοί για όσο καιρό χρειάζεται μέχρι να εμφανιστεί η νέα σοδιά των ελεύθερων στη φύση χοχλιών.

Πριν λοιπόν τους μαγειρέψουν τους τεστάρουν αν είναι ζωντανοί. Αφαιρούν με ένα μαχαιράκι τη μεμβράνη που έχουν δημιουργήσει για να κλειστούν στον εαυτό τους και παρατηρούν αν μαζεύονται. Όσοι αντιδρούν είναι ζωντανοί και βρώσιμοι, όσοι μένουν ακίνητοι είναι πεθαμένοι και άχρηστοι. Άλλοι τους τεστάρουν βάζοντάς τους σε νερό, όσο χρειάζεται για να βγουν και όχι να πνιγούν. Τους ζωντανούς τους κάνουν πολλά νερά και τρίβουν το καβούκι τους για να καθαρίσει καλά.

Μετά τους ξεβράζουν. Τους βράζουν σε αλατισμένο νερό πρώτα σε «σιγαλή» φωτιά για να βγουν έξω οι χοχλιοί και μετά τη δυναμώνουν για 5 λεπτά, προσθέτοντας και ένα ποτήρι ξύδι το οποίο θα ξεκολλήσει όσα υπολείμματα έτυχε να μείνουν πάνω στο καβούκι τους. Οι χοχλιοί ψοφούν και μένουν έξω. Τους ξεπλένουν καλά και τους βάζουν ξανά στην κατσαρόλα με νερό που μόλις τους σκεπάζει και πολύ-πολύ αλάτι, για να βράσουν για άλλα 10 λεπτά. Τους ξεπλένουν ξανά, τους σουρώνουν και κρατούν αυτούς που θέλουν να μαγειρέψουν. Τους άλλους τους διατηρούν στην κατάψυξη.

Χοχλιοί «αμπούμπουρα» στο τηγάνι της Δήμητρας

Όπως και να μαγειρέψεις χοχλιούς είναι απαραίτητος αυτός ο μπελάς της προετοιμασίας, αλλά και το αρκετό αλάτι, ειδικά για τους μπουμπουριστούς. Τους λένε έτσι γιατί μαγειρεύονται «αμπούμπουρα», δηλαδή μπρούμυτα.

Οι θρυλικοί μπουμπουριστοί χοχλιοί, πραγματική γεύση της Κρήτης, αρχίζουν την πορεία τους προς τον ουρανίσκο «αμπούμπουρα», σε τηγάνι που πριν έχει ζεσταθεί καλά το ελαιόλαδο. Προηγουμένως, η Δήμητρα από το Ροδοβάνι Σελίνου, βάζει σε ένα ευρύχωρο σκεύος αλεύρι, αλάτι, πιπέρι και τους χοχλιούς, και τους αλευρώνει. Έτσι τους βάζει στο τηγάνι. Όταν ροδίσει το αλεύρι, περίπου 8 λεπτά χρειάζονται, προσθέτει αρισμαρί (δενδρολίβανο) – μόνο τα φύλλα και ίσως ένα-δυο κλαδάκια – και μπόλικο ξύδι, ένα ποτήρι του κρασιού στην τηγανιά. Σκεπάζει το τηγάνι και το τραβά αμέσως από τη φωτιά.

Πιο αυθεντική μας φαίνεται η συνταγή που οι χοχλιοί, χωρίς να βραστούν πριν, αλλά μετά την πρώτη διαλογή τους βάζουν «αμπούμπουρα» έτσι ζωντανούς όπως είναι σε τηγάνι που ο πάτος του έχει στρωθεί με αλάτι, και μετά στη φωτιά. Οι χοχλιοί καίγονται και τραβιούνται μέσα παίρνοντας μαζί τους πολύ αλάτι. Όταν εξατμιστούν τα υγρά τους και το λίγο νερό που χρειάζεται για να βράσουν περίπου 10 λεπτά, ρίχνουν το λάδι, τους τηγανίζουν 5 λεπτά μαζί με τα κλωνιά του δενδρολίβανου για να απλωθεί το άρωμά του, και τους σβήνουν με ξύδι.

Χοχλιοί με ξινόχοντρο της κυρίας Αργυρώς

Κι ο ξινόχοντρος είναι ένα αρχέγονο φαγητό της εποχής του «τίποτε δεν πάει χαμένο, όλα έχουν την αξία τους κι εμείς την αναδεικνύουμε με τον καλύτερο (και νοστιμότερο) τρόπο». Ο ξινόχοντρος γίνεται από ξινισμένο γάλα και αλεσμένο σιτάρι, και διατηρείται για τις εποχές του χρόνου που οι αγελάδες είναι ισχνές. Τότε τον βγάζουν και τον μουσκεύουν σε χλιαρό νερό 3 ώρες πριν τον μαγειρέψουν. Αυτό κάνει και η κυρία Αργυρώ στη φράγκικη γειτονιά της Αργυρούπολης Ρεθύμνου, στη σκιά των ορέων των Σφακίων, που διατηρεί διάχυτη την ευωδιά της παράδοσης. Η κυρία Αργυρούλα γράφει σε ένα χαρτί τη συνταγή των χοχλιών με ξινόχοντρο, όπως έκαναν οι παλιές νοικοκυρές στα τετράδια με τις εξαιρετικές μαγειρικές τους:

«Βράζω τους χοχλιούς για 10 λεπτά. Βάζω λάδι στην κατσαρόλα και ρίχνω τους βρασμένους χοχλιούς. Τους τσιγαρίζω, σβήνω με κρασί, τους τραβάω και τους αφήνω στην άκρη. Τσιγαρίζω στο ίδιο λάδι το κρεμμύδι και προσθέτω και την ντομάτα. Όταν μισοψηθούν ρίχνω δύο ποτήρια νερό, ένα ποτήρι χόντρο και βάζω ξανά τους χοχλιούς. Τα αφήνω να σιγοβράσουν σε χαμηλή φωτιά μέχρι να ψηθεί ο χόντρος».

…και της Ντίνας στην «Αρχαία Λάππα»

Η Ντίνα δεν μαγειρεύει μόνο για την οικογένειά της, αλλά για πολλούς ανθρώπους που έρχονται στην Αργυρούπολη, στο εστιατόριο «Αρχαία Λάππα» στην είσοδο του χωριού, για να δοκιμάσουν τις πατροπαράδοτες – πιο σωστά τις μητροπαράδοτες – συνταγές της Κρήτης. Εκεί λοιπόν ακολουθεί το δικό της δρόμο για να φτάσει στους νόστιμους χοχλιούς με τον ξινόχοντρο:

Αφαιρεί τη μεμβράνη από ένα κιλό χοχλιούς, τους οποίους βάζει σε κρύο νερό για να δει αν θα σαλέψουν. Ζεσταίνει αλατισμένο νερό και βράζει τους χοχλιούς για λίγο. Ζεσταίνει στο τσικάλι το λάδι και σοτάρει δυο ψιλοκομμένα κρεμμύδια και τους χοχλιούς, και τα σβήνει με ένα ποτηράκι κρασί. Τα αφήνει να ψηθούν 15 λεπτά και όταν εξατμιστεί το κρασί προσθέτει δυο ντομάτες τριμμένες στον χοντρό τρίφτη, ένα καρότο, ένα κολοκυθάκι και ένα ποτήρι νερό και τα αφήνει να βράσουν 10 λεπτά. Προσθέτει δυο ποτήρια νερό και τον ξινόχοντρο (δυο διπλές χούφτες) και όλα μαζί ψήνονται για άλλα 20 λεπτά. Αν χρειαστεί βάζει και άλλο νερό. Όταν κατεβάζει το τσικάλι, το αφήνει κλειστό.

Πηγή: taxidionline.blogspot.com 

συνεχεια αναγνωσης

ΚΡΉΤΗ

Αντικριστό αρνί! Ανακαλύψτε τα μυστικά της πανάρχαιας συνήθειας των Κρητικών

Δημοσιεύτηκε

στις

από

17.8K Shares

Αν σας βγάλει ο δρόμος σας στη Δυτική (κυρίως αλλά όχι μόνο) Κρήτη, ζητήστε το. Θα μπει απ´ευθείας στην καρδιά σας.

Αυτό το πιάτο τρώγεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ και ΜΟΝΟ με τα χέρια! Προσοχή! Κινδυνεύετε σοβαρά να σας πετάξουν από το τραπέζι αν τολμήσετε να χρησιμοποιήσετε μαχαιροπήρουνο. Δεν το λέω χάριν ευφωνίας. Αληθεύει.

Πρώτη αναφορά στο αντικριστό γίνεται από τον Όμηρο (Ιλιάς,Ι-205). Θα το ζητήσουμε με διάφορες ονομασίες, ανάλογα πού βρισκόμαστε. Αντικριστό, οφτό, αναψοκοκκινιστό κλπ.

Υλικά:

  • 1 χρονιάρικο αρνί
  • αλάτι χονδρό
  • βέργες ή μικρές σούβλες
  • ξύλα για τη φωτιά
  • στοίβαρές, ισομεγέθεις πέτρες ή τσιμεντόλιθους
  • πυρίμαχα γάντια
  • φτιάρι

Πώς το κάνουμε:

  1. Πλένουμε καλά το αρνί και το στεγνώνουμε πολύ καλά.
  2. Κόβουμε το αρνί κατά μήκος στη μέση
  3. Κόβουμε κάθε κομμάτι, εκ νέου στα δυο, καταφέρνοντας κάθετη τομή.
  4. Σε πολλά μέρη (Ανόγια π.χ.) το αφήνουν έτσι. Εμείς θα συνεχίσουμε, σχίζοντας το κρέας από το σημείο τομής προς τα φυσικά άκρα του ζώου. Πιάνουμε δηλαδή τη σπάλα και τη σχίζουμε ανεβαίνοντας προς το λαιμό. Πιάνουμε το μπούτι και σχίζουμε προς τον αστράγαλο. Τα χεράκια μένουν ως έχουν. Τώρα κάθε κομμάτι έχει το πολύ 3 δάκτυλα πάχος.
  5. Το παστώνουμε με το χονδρό αλάτι. Βάζουμε μεγάλη ποσότητα καθώς περισσότερο απ´το μισό θα χαθεί.
  6. Σκάβουμε ένα λάκκο περίπου 40cm βάθος και 1m διάμετρο.
  7. Βάζουμε τις πέτρες (ή τους τσιμεντόλιθους) στη γύρα όπως λένε. Δηλαδή τις στοιβάζουμε κυκλικά.
  8. Περνάμε το κρέας στις βέργες, τις οποίες στηρίζουμε στις πέτρες, φροντίζοντας το κρέας να βρίσκεται σε απόσταση έως 5cm από το έδαφος.
  9. Ανάβουμε τη φωτιά μας και τοποθετούμε γύρω γύρω απ´αυτή το κρέας, δημιουργώντας με αυτό ομόκεντρους κύκλους, με κέντρο την πυρά.Δεν θα γυρίσουμε τις βέργες μας από την άλλη πλευρά, αν πρώτα δεν ψηθεί καλά η πρώτη.Λίγα μυστικά ακόμαΣε αυτή τη συνταγή φαίνονται τα κενά του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Για να την υλοποιήσουμε με επιτυχία, θα πρέπει να μπορούμε να υπολογίσουμε την κατεύθυνση, την ταχύτητα και την ένταση του ανέμου! Μου είχε πει κάποτε ένας Κρητικός “Ωρή κοπελιά, έν κατέχεις τσου ανέμους? Σε φέγγω και για σπουδαγμένη καψερή”… Το εύκολο είναι να φροντίσουμε, έστω με τις μπακαλίστικες γνώσεις μας και τη μέθοδο του “θα το δεις” την πυρά. Θέλουμε καλή φλόγα σε μέτρια επίπεδα που δεν θα την αφήσουμε να λαμπαδιάσει, μα μήτε να αποδυναμωθεί.Αν αποφασίσετε να ψήσετε κόβοντας μόνο στα 4, βυθίστε κοφτερό,μυτερό μαχαίρι μέσα στο κρέας του ζώου και γεμίσετε το με αλάτι σε πολλά σημεία. Δεν χρησιμοποιούμε κανενός είδους πιπέρι,αρωματικό κλπ. Το κρέας έχει καπνιστεί, έχει ψηθεί στο λίπος του, έχει κλέψει όλα τα αρώματα του ξύλου και είναι όπως πρέπει! Καταλληλότερα ξύλα, είναι τα κλαδιά (ποτέ κούτσουρα) ελιάς. Έτσι ψήνεται μετά το κλάδεμα, παραδοσιακά.

Η ιστορία του αντικριστού

Δεν είναι τυχαίο το ότι ακόμη και σήμερα ο πιο αγαπημένος τρόπος ψησίματος του κρέατος στην Κρήτη είναι στα κάρβουνα, το «οπτόν» (=ψητό, ψημένο) ή οφτό, όπως λέγεται ακόμη. Οι βοσκοί του Ψηλορείτη και της Μαδάρας δεν συνηθίζουν να εφαρμόζουν άλλη μέθοδο για να μαγειρεύουν τα αρνιά και τα ρίφια τους και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η διαδικασία που ακολουθείται. Πολλές φορές θυμίζει τελετουργία. Ο πιο μικρός βοσκός αναλαμβάνει να καθαρίσει το χώρο από τους θάμνους και τις πέτρες, ύστερα ανοίγει ένα μικρό λάκκο στη γη μέσα στον οποίο ανάβει φωτιά και γύρω του τοποθετεί πέτρες, που θα στηριχτούν οι σούβλες.

Η διαδικασία αυτή θυμίζει την Ελληνική Αρχαιότητα. Οι αρχαίοι άνοιγαν τους ίδιους λάκκους που ονόμαζαν «βόθρους». Εκεί μέσα πρόσφεραν θυσίες στους θεούς του κάτω κόσμου! Γιατί, από εκείνα τα χρόνια το οφτό αρνί αποτελούσε την πρώτη γευστική προτίμηση των Ελλήνων και στα Βυζαντινά χρόνια το οφτό αρνί έχαιρε μεγάλης εκτιμήσεως. Το ίδιο και κατά την Ενετοκρατία. Στα τέλη της Ενετοκρατίας ο Κρητικός μοναχός Αγάπιος Λάνδος συνιστούσε το αρνί να τρώγεται μόνο αφού γίνει ενός έτους, με δεντρολίβανο και άλλα αρωματικά χόρτα.

Οι βοσκοί του Ψηλορείτη δεν περιμένουν τα κάρβουνα για να ψηθεί μ’αυτά το οφτό τους, όπως γίνεται στην υπόλοιπη Ελλάδα. Απλώνουν μεγάλα κομμάτια σε τσίτες (σούβλες που φτιάχνουν εκείνη την ώρα) γύρω από τη φωτιά και όχι στα κάρβουνα, για να ψήνεται από τη θερμοκρασία της φλόγας που εκλύεται από το κάψιμο των ξύλων. Είναι δηλαδή, πολύ βιαστικοί. Οπως είναι βιαστικοί και όταν τρώνε. Δεν περιμένουν να ψηθεί τελείως το κρέας. Το τρώνε κάπως ωμό, ή μάλλον μισοψημένο. Η βιασύνη αυτή μπορεί να ερμηνευτεί εύκολα. Εχει τις ρίζες της στα χρόνια της σκλαβιάς. Το σούβλισμα απαιτούσε φωτιά και η φωτιά (με τον καπνό της) προδίδει τη θέση εκείνου που την ανάβει. Οι χαϊνηδες, οι επαναστάτες του παλιού καιρού, έπρεπε να βιαστούν, επειδή ζούσαν συνεχώς κυνηγημένοι.

Αλλά και οι ίδιες οι σούβλες έχουν την καταγωγή τους στην αρχαιότητα. Δεν θυμίζουν, αλήθεια, τα δόρατα των πολεμιστών; Και οι πολεμιστές συνήθιζαν να ψήνουν το κρέας περασμένο στα δόρατά τους.

Οι βοσκοί της Μαδάρας ακολουθούσαν άλλη τακτική στο ψήσιμο του οφτού. Άνοιγαν ένα κάπως βαθύτερο λάκο της γη, άναβαν τη φωτιά και περίμεναν να μείνουν μόνο κάρβουνα. Οι Σφακιανοί δεν είχαν το φόβο των Τούρκων, επειδή οι κατακτητές δεν έμεναν ποτέ στα απάτητα βουνά και στα φαράγγια των Σφακιών κι έτσι δεν έψηναν ποτέ το κρέας με τη φλόγα των ξύλων, όπως και δεν έβαζαν πέτρες γύρω από το λάκκο του οφτού.

Ιδιαίτερη ήταν η φροντίδα που επεδείκνυαν όλοι οι κάτοικοι των ορεινών περιοχών και κυρίως των Σφακίων, στο ψήσιμο των άγριων ζώων, όπως των άγριων αιγών ή ακόμη και των αίγαγρων (τότε που ήταν ενδημικό αυτό το ζώο της Κρήτης και δεν κινδύνευε να εξαφανιστεί). Οι μερακλήδες Σφακιανοί, πάντως δεν έψηναν ποτό το αγρίμι στη σούβλα. Το κρέας του άγριου και περήφανου ζώου δεν γινόταν νόστιμο όταν μαγειρευόταν ως οφτό. Ήθελε τη φροντίδα της Σφακιανής γυναίκας.

Οφτό σε κοιλιά (οφτό του βοσκού ή κλέφτικο)

Ένας παλιός τρόπος να ψήνεται το κρέας. Άλλοι το λέγανε και «κλέφτικο» γιατί μπορούσε να ψήνεται χωρίς να το βλέπει κανείς! Το κρέας κόβεται σε μικρά κομμάτια και στη συνέχεια τοποθετείται μέσα στην κοιλιά του ζώου, που στο μεταξύ έχει πλυθεί και καθαριστεί καλά με νερό και λεμόνι. Μαζί με τα κομμάτια του κρέατος βάζουν και το λεμόνι, το αλάτι, το πιπέρι και τη ρίγανη. Στη συνέχεια δένουν με κλωστή (ή και ράβουν) την κοιλιά, σκάβουν ένα λάκκο στη γη, τη βάζουν μέσα και τη σκεπάζουν με λεπτρό στρώμα χώματος (περίπου 5-10 εκατοστά). Αμέσως μετά ανάβουν φωτιά πάνω από το φρεσκοσκαμμένο χώμα.

Οι παλιότεροι βοσκοί συνήθιζαν να κάθονται γύρω από τη φωτιά, να ζεσταίνονται ή και να πίνουν τσικουδιά, περιμένοντας να ψηθεί το κρέας. Αν την ώρα εκείνη περάσει κανείς, είναι αδύνατο να υποψιαστεί τί συμβαίνει. Η φωτιά πρέπει να ανάβει συνεχώς με ξερόκλαδα και θάμνους, αλλά και πιό χοντρά ξύλα.

Ύστερα από 2-3 ώρες, οι βοσκοί σβήνουν τη φωτιά, σκάβουν με προσοχή το καυτό χώμα και βγάζουν την κοιλιά με το αχνιστό κρέας. Ωστόστο το κέφι έχει ανάψει στην παρέα και ξεχωρίζουν οι ήχοι των οργάνων και του τραγουδιού που συνοδεύουν ένα τόσο νόστιμο γεύμα στην εξοχή.

Σε μερικές περιοχές προτιμούν αντί για την κοιλιά να τοποθετήσουν τα κομμάτια του κρέατος μέσα στο δέρμα του ζώου, το οποίο (δέρμα) ράβουν και στην συνέχεια το κρύβουν στη γή, όπως και παραπάνω.
Το φαγητό αυτό μπορούμε να το ψήσουμε και στο φούρνο του σπιτιού μας. Χρειάζεται περίπου 3 ώρες ψήσιμο.

Αρνί οφτό στη σούβλα

Μέχρι και τις αμέσως προηγούμενες δεκαετίες το οφτό αρνί στη σούβλα δεν ήταν ταυτισμένο με τη με τη μεγάλη ανοιξιάτικη γιορτή της Ανάστασης, όπως συμβαίνει στην υπόλοιπη Ελλάδα. Οι περισσότερες Κρητικές οικογένειες, όμως, έτρωγαν το πασχαλινό αρνί μαγειρευτό ή στο φούρνο.

Στις περισσότερες περιοχές της Κρήτης το αρνί δεν σουβλίζεται ολόκληρο, αλλά τεμαχίζεται και ψήνεται πάντα στα κάρβουνα που βρίσκονται σ’ένα αβαθή λάκκο. Η συνήθεια αυτή απαντάται στα χωριά γύρω από τον Ψηλορείτη. Ιδιαίτερα ονομαστό είναι το Ανωγειανό οφτό (γνωστό και ως αντικρυστό) που τεμαχίζεται, αλατίζεται, αλείφεται με αρωματικά φυτά και βότανα (συνήθως ρίγανη) και οι σούβλες τοποθετούνται κυκλοτερώς γύρω από τη φωτιά που ανάβει για να ψηθεί το κρέας.

Οφτό στα Ανώγεια

Στις περιοχές που το αρνί ψήνεται ολόκληρο, καθαρίζεται και αλείφεται με χυμό λεμονιού και ρίγανη.
Σε μερικές περιπτώσεις τυλίγεται με το «κνισάρι» του (το διάφραγμα δηλαδή). Ο λιπώδης αυτός υμένας λιώνει με τη θερμοκρασία και απλώνεται στο κρέας, που με αυτό τον τρόπο γίνεται πιο νόστιμο.

Οφτό αντικρυστό

Πρόκειται για έναν ιδιαίτερο τρόπο ψησίματος του οφτού κρέατος, όπου αυτό ψήνεται αντίκρυ από τη φωτιά και όχι πάνω ή μέσα σε αυτή. Παλαιότερα ήταν πολύ διαδεδομένος τρόπος ψησίματος. Ειδικά σε ορεινές περιοχές, όπως στις Μαδάρες και στον Ψηλορείτη ήταν σχεδόν αποκλειστικός τρόπος ψησίματος. Ομως, στο πέρασμα των χρόνων αυτή η μέθοδος έχασε την δημοτικότητά της σε πολλές περιοχές της Κρήτης και αντικαστάθηκε από άλλες μεθόδους που έχουν καταγωγή από τις ηπειρωτικές περιοχές της Ελλάδας. Τα τελευταία χρόνια, στο πλαίσιο, της αναβίωσης και της διάδοσης της Κρητικής κουζίνας, το αντικρυστό έχει αρχίσει να κερδίζει και πάλι την παλιά του δημοτικότητα αναγνωρίζοντας σε αυτό τη μοναδικότητα της γεύσης που προσφέρει. Πολλοί όμως δεν γνωρίζουν τα πλεονεκτήματα που έχει έναντι άλλων μεθόδων ψησίματος.

Από διατροφικής πλευράς, το αντικρυστό θεωρείται ένας πολύ υγιεινός τρόπος μαγειρέματος. Τα τελευταία χρόνια, παρουσιάστηκαν έρευνες που φόβισαν τους λάτρεις του κρέατος στα κάρβουνα λόγω των τοξικών και καρκινογόνων ουσιών που σχηματίζονται. Οι «ένοχοι» ονομάζονται πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες και ετεροκυκλικές αμίνες και θεωρούνται ιδιαίτερα επικίνδυνοι για την υγεία του ανθρώπου, αφού ενοχοποιούνται για μεταλλάξεις, τοξικότητα και καρκινογένεση. Οι ουσίες αυτές σχηματίζονται όταν ψήνεται το κρέας στη σχάρα, από το λίπος που στάζει στην φωτιά, τις υψηλές θερμοκρασίες ψησίματος, την χρήση κάρβουνων αντί για ξύλα και το χρόνου που ψήνεται το κρέας.

Αυτό που κάνει το αντικρυστό ιδιαίτερα μοναδικό και υγιεινό τρόπο ψησίματος, είναι το γεγονός ότι ολόκληρη η τεχνική είναι τέτοια, ώστε αποφεύγεται η δημιουργία των καρκινογόνων ουσιών που αναφέραμε. Πιο συγκεκριμένα, το κρέας μαγειρεύεται σε χαμηλή φωτιά και στη συνέχεια στα κάρβουνα που σιγοκαίνε. Επίσης το κρέας βρίσκεται σε απόσταση από την εστία, έτσι το λίπος δεν στάζει πάνω στη φωτιά και δεν ξεροψήνεται, ώστε να αλλοιωθούν οι πρωτεΐνες του. Το γεγονός ότι ψήνεται για πολλές ώρες αντισταθμίζεται θεωρητικά από τη χαμηλή θερμοκρασία ψησίματος και την μη ύπαρξη καπνού, αλλά θα πρέπει να ερευνηθεί. Τέλος, η χρήση ξύλου αποτελεί πλεονέκτημα, γιατί ο καπνός που παράγεται είναι σαφώς πιο «υγιεινός» από αυτόν των βιομηχανοποιημένων κάρβουνων.

Πηγή: www.sintagespareas.gr | www.zarpanews.gr

συνεχεια αναγνωσης

ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Μην πετάς τον κιμά που περίσσεψε!

Δημοσιεύτηκε

στις

από

16 Shares

Προσωπικά, θεωρώ πως τα μακαρόνια με κιμά συγκαταλέγονται ανάμεσα στα πιο απολαυστικά και εύκολα φαγητά του κόσμου. Το μόνο «κακό» είναι ότι όταν τα μαγειρεύετε, ίσως, μερικές φορές να σας περισσεύει αρκετός κιμάς τον οποίο δεν ξέρετε τι να τον κάνετε.

Για την ακρίβεια, στην καλύτερη ή τον καταψύχετε για μια άλλη φορά και στη χειρότερη τον αφήνετε εκεί μέχρι να χαλάσει και, τελικά, τον πετάτε. Σας έχουμε 4 φανταστικές ιδέες για να τον αξιοποιήσετε άμεσα και να μην πάει (αδικο)χαμένος.

Αρχικά, σκεφτείτε το εξής: Ο κιμάς έχει ήδη καρυκεύματα, λαχανικά και σάλτσα. Άρα είναι από μόνος του κάτι πεντανόστιμο. Άρα δεν χρειάζεται έξτρα προσθήκες ή μαγείρεμα, οπότε εσείς το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να τον βάλετε μέσα σε άλλα φαγητά ή σνακ. Και με αυτό τον τρόπο να τα απογειώσετε.

Δεν χρειάζεται να σκεφτείτε με την τυπική λογική συνταγής γιατί σήμερα δεν θα μιλήσουμε με «συνταγές». Σας προτείνουμε ιδέες για να πάρετε έμπνευση και για δικές σας δημιουργίες.

1. Ψητές πατάτες στο φούρνο

Μέσα σε ένα αλουμινόχαρτο βάλτε μια πατάτα και ψήστε τη με τη φλούδα. Όταν είναι έτοιμη, ανοίξτε την στα δύο, αφαιρέστε μέρος του εσωτερικού της ψίχας και συμπληρώστε με κιμά, μυρωδικά και τριμμένο κίτρινο τυρί. Ψήστε στο φούρνο για ακόμα 5 λεπτά μέχρι να λιώσει το τυρί.

2. Κιμαδοπιτάκια 

Απλώς παίρνετε ένα φύλλο της επιλογής σας, το χωρίζετε σε τετράγωνα και τα γεμίζετε με κιμά. Μπορείτε να προσθέσετε έξτρα καλαμπόκι ή άλλα βραστά λαχανικά. Αφού τα τυλίξετε, απλώνετε στην επιφάνεια τους αυγό με γάλα και τα ψήνετε για μισή ώρα.

3. Πίτσα με κιμά

Έτσι όπως φτιάχνετε την πίτσα, (είτε με δική σας ζύμη, είτε με ζύμη του εμπορίου), απλώνετε πάνω σε αυτή σάλτσα ντομάτας, αλλαντικά, τυρί, μανιτάρια και, φυσικά, κιμά! Ψήστε την στον προβλεπόμενο χρόνο.

4.  Τορτίγιες με κιμά 

Φρυγανίζετε τις τορτίγιες στην τοστιέρα ή στο τηγάνι. Τις γεμίζετε με τριμμένο τυρί, κιμά και υλικά της επιλογής σας (π.χ. καλαμπόκι, φασόλια, πιπεριές, τριμμένο καρότο-αν θέλετε να φτιάξετε τη μεξικάνικη εκδοχή ή αλλιώς τα τάκος) και τις ψήνετε για λίγα λεπτά στο φούρνο. Μπορείτε να τις συνοδεύσετε με γιαούρτι.

συνεχεια αναγνωσης

ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Αυτή η απλή αλλαγή στο πρωινό σου θα σε βοηθήσει να αδυνατίσεις!

Δημοσιεύτηκε

στις

από

πρωινό
21 Shares

Έχουμε συνηθίσει να μας λένε τι να αφαιρέσουμε από την καθημερινή μας διατροφή για να αδυνατίσουμε. Μία νέα έρευνα από την Αυστραλία, όμως, μας φέρνει τα καλύτερα νέα, αφού όπως υποστηρίζει το μυστικό για να χάσουμε βάρος είναι να εμπλουτίσουμε το πρωινό μας.

Σύμφωνα με τον Οργανισμό Επιστημονικής και Βιομηχανικής Έρευνας της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας (CSIRO), όποιος θέλει να χάσει βάρος θα πρέπει να ξεκινάει τη μέρα του με ένα πρωινό πλούσιο σε πρωτεΐνες. Ο λόγος; Αν ξεκινάμε τη μέρα μας με άπαχο κρέας, αβγά και όσπρια, μένουμε χορτάτοι για περισσότερο και μπορούμε να ελέγξουμε καλύτερα την όρεξη μας την υπόλοιπη μέρα, άρα να τρώμε και λιγότερο, αποφεύγοντας τα παχυντικά σνακ.

Ιδανικά, προσθέτουμε περίπου 25-30γρ. πρωτεΐνης στο πρωινό και δεν παραλείπουμε τη γυμναστική, για πιο άμεσα αποτελέσματα.

Η έρευνα, που εξέτασε τα οφέλη της πρωτεΐνης στον έλεγχο του βάρους, ανακάλυψε ότι ένας μέσος Αυστραλός αυξάνει την ποσότητα πρωτεΐνης που καταναλώνει σταδιακά μέσα στη μέρα, ενώ στο πρωινό καταναλώνει μικρές ποσότητες: 11γρ. οι γυναίκες και 15γρ. οι άνδρες. Όπως σημειώνουν, η λύση είναι να επιλέγουν πρωινό με περισσότερες πρωτεΐνες και λιγότερους υδατάνθρακες, για να χάσουν βάρος στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής.

Αν λοιπόν και η δική σας διατροφή θυμίζει των Αυστραλών, σκεφτείτε να υιοθετήσετε αυτή τη μικρή αλλαγή, για να χάσετε πιο εύκολα εκείνα τα κιλά που έμειναν από τα Χριστούγεννα.

Πηγή: olivemagazine

κεντρική φωτογραφία: missbloom

πρωινό
συνεχεια αναγνωσης
Διαφήμιση

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Copy link
Powered by Social Snap