Γαρεφαλάκης

Ακούστε το συγκλονιστικό ριζίτικο που γράφτηκε για τον Μανώλη Γαρεφαλάκη | ΒΙΝΤΕΟ

Shares

Υπήρξε αγαπητός όσο ζούσε, με δυνατές φιλίες που ακόμη και ο θάνατος δεν μπορεί να τερματίσει. Ο Μανώλης Καρυωτάκης, Σμήναρχος κι αυτός της Πολεμικής Αεροπορίας, απέδειξε με το συγκλονιστικό του ριζίτικο, ότι θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να διατηρήσει άσβεστη τη μνήμη του φίλου και συναδέλφου του, Μανώλη Γαρεφαλάκη.

Του Μανώλη που έφυγε άδικα και πρόωρα από τη ζωή σε τροχαίο που είχε με τη μηχανή του στις 18 Ιουνίου στα Χανιά.

Ήταν μόλις 33 ετών και το φευγιό του βύθισε στο πένθος τόσο την οικογένειά του, όσο και τους φίλους του…

Γράφει ο Μανώλης Καρυωτάκης 

«Ικανοποιώντας την επιθυμία της μάνας,  έκαμα το ελάχιστο χρέος μου ως Καστελλάνος, συνάδελφος, γείτονας και παλιόφιλος των ´ΓΑΡΕ ´. Ελπίζω και ως στιχουργός.

Εύχομαι το ριζίτικο τούτο,  να βοηθήσει να θυμούνται όλοι τον Μανώλη, ακόμα και αυτοί που δεν τον γνώρισαν. Κι όταν τους λείπει να τον ακούν να τους μιλά́, όπως εμένα, που λες και μου υπαγόρευε τα όσα έγραψα με το πολύτιμο προσάναμμα της γιαγιάς Κωστούλας Μ. κι ερμήνευσε και μελοποίησε παραδειγματικά́ και εθελοντικά́ ο Γ. Βρέντζος (ΚΑΤΗΣ).

Αφιερωμένο σε κάθε παλικάρι και σε κάθε Ντελίνα, που χάθηκε σε δρόμο, ουρανό,  βεντέτα,  νοσοκομείο, αλλά εξακολουθεί να Υπάρχει !»

 

ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΟΥ ΓΑΡΕ

Ο Χάρος τ’ αποφάσισε να φτιάξει ένα περβόλι

και βάνει νιες αντί μηλιές και νιούς για κυπαρίσσια

μωρά παιδιά βασιλικούς, για βιόλες τσι μανάδες

γερόντους να το βλέπουνε, να το ποτίζουν γράδες.

‘’ Μπλαβίζουν τ’ άστρα τ’ ουρανού, βροντά και ξεβορίζει

κι ένα πουλί, λευκό πουλί, χάνεται ξεστρατίζει.

Η μάνα του τ’ αναζητά, ο Κύρης,

του φωνιάζει βουβαίνονται τ’ άλλα πουλιά και φόβος τα σκεπάζει.

Μαδούνε τ’ άσπρα τως φτερά, στο μπέτι ξεπληγώνουν

κι από τα μάθια, ποταμοί, τρέχουν και δε ποσώνουν.

Στη παγωμένη πλάκα του, θρηνούν την αδικιά του,

και στάζουν μαύρα δάκρυα, στην άκρη του μαρμάρου.

Κι ως είν’ η πέτρα κάτασπρη, σα την αγνή ψυχή του,

τη βάφουν κι ως στεγνώνουνε, φτιάχνουνε τη μορφή του.

Ακούγεται φτερούγισμα κι η γελαστή φωνή του,

κοιτά τη κι αποκρίνεται γλυκά στην αδερφή του.

Μη τα λυπάστε τα φτερά, μα γω πετώ και χάμε αυτή ‘ναι ψεύτρα η ζωή,

η άλλη αλήθεια θα ‘ναι. Ο Χάρος σα ‘ποτέλειωσε τη πεθυμιά του όλη,

του φίλου κλάημα γροικά, που τον κεντά σα βόλι.

‘ Καλιά να μη σε μάλωνα, καθημερνή και σχόλη μη πω, για μια που ξέχασα, πως έφταιξα Μανώλη.’

Ένα πουλάκι ξέλειπε στου Χάρου το περβόλι, κι από τον κήπο του Γαρέ, πήρενε τον Μανώλη.’’

* Στη μνήμη του ‘’ΓΑΡΕ’’ ( Μανώλη Γαρεφαλλάκη) Στίχοι: Μανώλης Καρυωτάκης / ΕΚτΚ — (Κωστούλα Μαρκετάκη (ΠΡΟΖΑ)) Μουσική-Ερμηνεία: Γιώργης Βρέντζος / ‘Κάτης’

Shares

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *