Βρειτε μας στα Social Media

ΚΡΉΤΗ

«Έχω τα, μα δε σας τα δίδω!» – Η απάντηση ενός γενναίου Κρητικού στους ναζί!

Δημοσιεύτηκε

στις

Διαφήμιση xalkiadakis
Διαφήμιση xalkiadakis
96 Shares

“…Το να χάσουμε την Κρήτη λόγω ανεπαρκών δυνάμεων – αυτό θα ήταν έγκλημα…” είχε πει ο Γουΐνστον Τσώρτσιλ  λίγους μήνες πριν ξεκινήσει η μάχη της Κρήτης τον Μάιο του 1941.

Όλοι, σήμερα πια, γνωρίζουμε πως η μάχη της Κρήτης , η πρώτη μεγάλη αεραποβατική επιχείρηση στην ιστορία, ήταν πολύ σημαντική για την εξέλιξη του πολέμου και για τους Κρητικούς. Παραμένει μοναδική στο ότι ο κύριος αντικειμενικός στόχος κατελήφθη εξ ολοκλήρου από αέρος και  από την μεριά των Κρητικών λόγω της αναπάντεχης -για τον εισβολέα- σθεναρής αντίστασης που κατέβαλαν ενάντια στους αριθμητικά ανώτερους Γερμανούς . Ωστόσο την ιστορία την  έγραψαν οι χιλιάδες αφανείς ήρωες που πλήρωσαν με τη ζωή τους όχι μόνο το διάστημα που κράτησε η Μάχη αυτή αλλά και στη συνέχεια, λόγω των αντιποίνων, όταν πια η Κρήτη έπεσε στα χέρια των Γερμανών με όλες τις κτηνωδίες που ακολούθησαν.

Οι αφανείς ήρωες ήταν εκείνοι που δεν λογάριαζαν θυσίες, αλλά μόνο τιμή και δόξα , πίστευαν σε ένα σωρό ιδανικά και αξίες που τους κατέστησε  αθάνατους .

Τα γεγονότα και οι δύσκολες μέρες που ακολούθησαν την γερμανική κατοχή λίγο πολύ μας είναι γνωστά. Ερευνώντας λίγο την τοπική ιστορία ίσως κάποιες μικρές λεπτομέρειες, θα λέγαμε, πολύ σημαντικές είναι  καλό να έρχονται στο φως. Έτσι  για να θυμούνται οι παλαιότεροι αλλά και να γνωρίζουν οι νεώτεροι, το μέγεθος της αυτοθυσίας και αυταπάρνησης ορισμένων προγόνων μας.

Ήταν 27 Ιουνίου του 1942 όταν οι Γερμανοί με ένα ολόκληρο σώμα « κυνηγών» του Σούμπερτ κύκλωσαν το μετόχι του Βορρού κοντά στην Μεγάλη Βρύση του Μονοφατσίου , εκεί όπου είχαν υπόνοιες και πιθανόν ενδείξεις πως ήταν το ορμητήριο της οικογένειας Μπαντουβά. Όσους βρήκαν εκεί εκείνη την ημέρα τους μάζεψαν κι άρχισαν να τους ρωτούν που έχουν κρύψει όπλα και Άγγλους στρατιώτες. Κανείς δεν μιλούσε και τότε σκότωσαν για εκφοβισμό ένα παληκάρι, τον Γιώργο Μανουρά, ο οποίος, είπαν όσοι ήταν εκεί και έζησαν, πολύ αργότερα, πως όταν κατάλαβε πως θα τον σκότωναν, άρχισε να ζητωκραυγάζει για την Ελλάδα.

Την ίδια στιγμή, ένας βαφτισιμιός των Μπαντουβάδων δεν άντεξε το μαρτύριο της ανάκρισης και τους είπε πως ο νονός του ο Κώστας Μαντουβάς ήξερε που έκρυβαν τα όπλα, κανείς άλλος. Τον Μπαντουβά τον έπιασαν και τον βασάνισαν όσο κανέναν άλλον. Του έσπασαν τις αρθρώσεις μία- μία και τον ρωτούσαν  σε κάθε σπάσιμο που ήταν τα όπλα. Κι εκείνος έδωσε τούτη την απάντηση : « Έχω τα, μα δε σας τα δίδω ».

Την επόμενη μέρα στις 28 Ιουνίου 1942, τον άφησαν ελεύθερο, αν και ήταν σχεδόν μισοπεθαμένος. Μόλις προχώρησε, σχεδόν έρποντας , καμιά πενηνταριά μέτρα , τον σκότωσαν , σαν να ήταν σκυλί, μπροστά στα μάτια όλων σχεδόν των κατοίκων της Αυγενικής. 

Ήταν η τελευταία φάση μιας οδυνηρής ανάκρισης.

Ένας ήρωας, ένας άνθρωπος από τους γενναίους Κρητικούς !

Δείτε την ιστορία του Ζαχ.Μπαντουβά από το 20′ και μετά:

ΠΗΓΕΣ:

Εφημερίδα ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ

Εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ, K.Μπογδανίδης

-Απομνημονεύματα καπετάν Μπαντουβά, Αντώνη Σανουδάκη

“ KΡΗΤΗ”, Γ. Παναγιωτάκη

Cretalive.gr

Ιστορικά σημειώματα για την Κρήτη, Μανόλη Καρέλη, ΠΕΚ

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση louvro
Διαφήμιση vision
Ακολουθήστε το Daynight.gr σε Google News, Facebook και Instagram.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Κρήτη, την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Daynight.gr
Διαφήμιση CRETANPHYSIS
Διαφήμιση cretan
Διαφήμιση louvro
Διαφήμιση CRETANPHYSIS
Διαφήμιση vision
Διαφήμιση
Διαφήμιση gialos
Διαφήμιση

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Copy link
Powered by Social Snap