Βρειτε μας στα Social Media
 

ΑΠΟΨΕΙΣ

Μεγάλα …. παιδιά

Δημοσιεύτηκε

στις

Διαφήμιση XALKIADAKIS
Διαφήμιση XALKIADAKIS

Του Νίκου Μολδοβανίδη

Η Ελλάδα αυτό είναι , ένα παιδί που δεν αυτοπροσδιορίστηκε ποτέ, που δεν ωρίμασε ποτέ…
Που άγεται και φέρεται , χωρίς πυξίδα ..
Έτσι εχει κάνει και τους Έλληνες
Έτσι και τα παιδιά μας

Φοβόμαστε να κόψουμε τον ομφάλιο λώρο ακόμα και όταν μεγαλώσουν..
Μαμάκηδες μέχρι τα γεράματα

Αυτό σκέφτηκα βλέποντας μάνες και πατεράδες έξω από τα εξεταστικά κέντρα , στο λιοπύρι σήμερα …

Αφήστε τα να μεγαλώσουν , να τσαλακωθούν….
επιτέλους

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση Cretanphysis Face Cream
Σχολίασε το άρθρο
Ακολουθήστε το Daynight.gr σε Facebook και Instagram
Διαφήμιση Cretanphysis Face Cream

σχολια αναγνωστων

ΡΕΘΥΜΝΟ

Οι ασυνείδητοι στο Ρέθυμνο φτάνουν μέχρι τη Φορτέτζα | Οι φωτογραφίες της ντροπής

Δημοσιεύτηκε

στις

Ρέθυμνο Φορτέτζα
Photos: Daynight.gr
136 Shares

Σε χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων έχει μετατραπεί ο περιβάλλων χώρος στην είσοδο του φρουρίου της Φορτέτζας. Από τον περιφερειακό και σε όλη την πετρόστρωτη διαδρομή, τουρίστες και ντόπιοι επισκέπτες αντικρίζουν παντού παρκαρισμένα αυτοκίνητα, τα οποία πολλές φορές φτάνουν έως την κεντρική πύλη του σημαντικότερου ιστορικού μνημείου της πόλης μας.

Γράφει ο Γιώργος Νάστος για το Daynight.gr

Τρεις παράγοντες συντηρούν αυτή την απαράδεκτη κατάσταση:

α) Η οδική ασυνειδησία που τείνει να γίνει ο κανόνας και όχι η εξαίρεση στην πόλη.

β) Η ανοχή και η αδιαφορία της δημοτικής αρχής για την προστασία και κυρίως την εικόνα του ιστορικού κάστρου, που κάθε χρόνο υποδέχεται τουρίστες από όλο τον κόσμο.

γ) Η ανυπαρξία ελέγχων και επιβολής προστίμων (που δεν θα σβήνονται δια μαγείας). Πραγματικά είναι να αναρωτιέται κανείς για το εάν λειτουργεί στην πόλη του Ρεθύμνου τμήμα τροχαίας. Κι αυτό γιατί δεν μιλάμε για ένα φαινόμενο της στιγμής. Μιλάμε για μια εικόνα που συναντάμε κάθε μέρα, όλη μέρα, σε πάρα πολλά σημεία της πόλης.

Αν οποιοσδήποτε από αυτούς τους τρεις παράγοντες αλλάξει στάση, το πρόβλημα θα παύσει να υφίσταται. Εφόσον βέβαια συμφωνούμε ότι αυτή η εικόνα αποτελεί «πρόβλημα». Δυστυχώς όμως δεν είναι η πρώτη φορά που συζητάμε το συγκεκριμένο θέμα, και είναι πολύ απίθανο να είναι η τελευταία…

Από τη δική μας μεριά, εκείνη των πολιτών, η ανεπάρκεια χώρων στάθμευσης στην πόλη, σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί νοοτροπίες του “παρκάρω όπου γουστάρω”. Ειδικά όταν μιλάμε για το έναν χώρο πολιτιστικής κληρονομιάς και σήμα κατατεθέν της πόλης του Ρεθύμνου, όπως είναι το ιστορικό φρούριο της Φορτέτζας.

Δείτε τις φωτογραφίες στο άλμπουμ που ακολουθεί:

Ρέθυμνο Φορτέτζα
συνεχεια αναγνωσης

ΑΠΟΨΕΙΣ

Δώστε ένα… βραβείο στον Πούμπουρα: «Αντί να κάθεσαι άνεργος στο σπίτι, πήγαινε να δουλέψεις δωρεάν» | ΒΙΝΤΕΟ

Δημοσιεύτηκε

στις

Πούμπουρας
421 Shares

Ο Σάββας Πούμπουρας πριν κάποιες ώρες είχε μια ιδέα: να ανεβάσει ένα βίντεο στο οποίο, καθισμένος στον πάγκο της κουζίνας του και μυρίζοντας στο μεταξύ φρέσκο ψωμάκι, να εκφράζει προσωπικές σκέψεις και απόψεις για την ανεργία, για τα πρώτα βήματα στην εργασία και για όλα τα «κολλήματα» του «τεμπέλη Έλληνα», σαν άλλος Κυρανάκης, που δεν είναι βρε αδερφέ διατεθειμένος να κάνει ό,τι χρειάζεται για να βρει μια δουλειά και να κερδίσει ένα εισόδημα.

Όλα αυτά, με αφορμή την πρωτοβουλία «Ημέρες Καριέρας» για την «καταπολέμηση της ανεργίας», στην οποία από ό,τι φαίνεται δεν έμαθε και πολλά, αλλά με έναν μαγικό τρόπο κατέληξε να λέει όλα τα στερεοτυπικά, ουτοπικά, που φλερτάρουν με τα προσβλητικά, αφηγήματα όσων στηρίζουν το νέο νομοσχέδιο για την εργασία.

«Μέχρι να ξεφουρνίσω το ψωμί και να ξεπαγώσουν οι μπριζόλες, πάμε ένα live λίγο να μιλήσουμε για κάποια συμπεράσματα που έβγαλα από τις “Ημέρες Καριέρας”. Αρχικά κατάλαβα ότι υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη προσφορά εργασίας, όποιος θέλει να βγάλει χρήματα για να στηρίξει την οικογένειά του ή να πάει τις διακοπές του ή να βγάλει το χαρτζιλίκι του, υπάρχει προσφορά για εργασία εκεί έξω, άφθονη. Όταν ξεκίνησα και εγώ δεν είχα ούτε βιογραφικό, ούτε πτυχίο. Πήγα με θράσος και ζήτησα δουλειά.

Να σας πω λοιπόν πως ελάχιστοι είναι διατεθειμένοι να κάνουν ό,τι χρειάζεται για να πιάσουν δουλειά. Κάποιος δηλαδή μου στέλνει μήνυμα και μου λέει “είμαι τρομαχτικά απελπισμένος, δεν έχω δουλειά για τους τελευταίους 4-5-6-7-8-10 μήνες, αυτός ο φίλος λοιπόν που έχει τόσο καιρό άνεργος, δεν είναι διατεθειμένος να κάνει τα πάντα για να βρει εργασία. Δεν είναι κανένας διατεθειμένος να κάνει ό,τι χρειάζεται. Και αυτό σημαίνει κάποιος να δουλέψει και δωρεάν. Να δουλέψει χωρίς μισθό σε μία εταιρεία. Όλοι νομίζουν ότι θα τους εκμεταλλευτεί ο επαγγελματίας, ότι “α, με θέλουν για δωρεάν εργασία και μετά θα με ξεζουμίσουν”. Μην κοιτάτε αυτό. Κοιτάτε τι θα αποκομίσετε από την τριβή με την εργασία, από τον κύκλο που θα διευρύνετε, από το να δείτε πώς δουλεύει μια εταιρεία, από τις γνωριμίες που θα κάνετε και από εκείνες τις γνωριμίες μέσα μπορεί να βρεθεί μια άλλη ευκαιρία. Και τελικά τι είναι προτιμότερο; Να κάθεσαι σπίτι και να περιμένεις ουρανοκατέβατα λεφτά ή αφού δεν κάνεις τίποτα, που δεν κάνεις, να πηγαίνεις να δουλεύεις κάπου και ας μην παίρνεις μία;». Συνεχίζοντας και σχολιάζοντας τα άτομα που ψάχνουν εργασία, ο Πούμπουρας ανέφερε ««Δηλαδή όλοι με τον τσακωμό και “θέλουνε να μας φάνε, και μας θέλουνε να μας εκμεταλλευτούν, δωρεάν εργασία…”. Σώπα ρε μάγκες! Πήγαινε δες. Άμα σε θέλει να σε εκμεταλλευτεί, σήκω και φύγε. Τι σ’ έχει; αλυσοδεμένο;»

https://twitter.com/GiannisMpathas/status/1389186692880519170?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E1389186692880519170%7Ctwgr%5E%7Ctwcon%5Es1_&ref_url=https%3A%2F%2Fprovocateur.gr%2Fout-about%2F21627%2Fgia-ton-sabba-poympoyra-to-antidoto-sthn-anergia-einai-h-amisthi-ergasia

Το ψωμί λογικά δεν κάηκε, οι μπριζόλες ξεπάγωσαν και ο Σάββας Πούμπουρας είπε ό,τι είχε να πει, προτείνοντας λίγο πολύ πως για να βρουν οι άνθρωποι δουλειά πρέπει να είναι διατεθειμένοι να κάνουν το οτιδήποτε, ακόμα και να προσφέρουν αμισθί τις υπηρεσίες τους, για όσο χρειαστεί, γιατί το πήγαινε έλα σε έναν χώρο εργασίας είναι πιο γλυκό από το να τεμπελιάζουν όλη μέρα στο σπίτι και στα μπαρζ -σαν “τυπικοί Έλληνες”- περιμένοντας να βρουν δουλειά ως δια μαγείας.

Προφανώς, και ένας άνθρωπος που έχει κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να φροντίσει να χτίσει ένα ανταγωνιστικό βιογραφικό δεν έχει λόγο να θέτει τον πήχη στο σημείο που να μη νιώθει πως θυσιάζει τους κόπους του και προφανώς ένα παιδί, χωρίς πτυχίο, και με αρκετό θράσος, θα πρέπει να καταλήξει να δουλεύει χωρίς να κερδίζει τίποτα, γιατί, ΟΚ, η ζωή είναι πολύ μικρή για να υπερασπίζεσαι τα δικαιώματά σου και να αναζητάς μια υγιή εργασιακή συνθήκη. Τι έμαθα από τις «Ημέρες Καριέρας» ήθελε να μοιραστεί με τους ακόλουθούς του ο κ.Πούμπουρας, αλλά είναι προφανές πως δεν έμαθε τίποτα.

Για τα πρακτικά, να αναφέρουμε πως το βίντεο έχει αφαιρεθεί από τον λογαριασμό του, πιθανότατα λόγω του πάρτι οργής που προκάλεσε.

Πηγή: provocateur

 

Πούμπουρας
συνεχεια αναγνωσης

ΑΠΟΨΕΙΣ

Αν διστάζεις να κάνεις AstraZeneca, κάτσε διάβασε την ιστορία του Ηλία…

Δημοσιεύτηκε

στις

Ηλίας Αναστασιάδης
Φωτογραφία: kathimerini.gr

Από την ημέρα που έγινε γνωστό ότι ανοίγει πρόωρα η πλατφόρμα για να εμβολιαστεί η ηλικιακή ομάδα 30-39 με το εμβόλιο της AstraZeneca, έχει δημιουργηθεί αρκετός θόρυβος, ίσως και αδικαιολόγητος. Και λέω «ίσως», γιατί όλη αυτή η θολούρα των τελευταίων μηνών γύρω από τη φήμη του συγκεκριμένου εμβολίου (και όχι για την αποτελεσματικότητά του), είναι λογικό μέχρι ένα σημείο να προκαλεί σύγχυση στους πολίτες. 

Γράφει ο Ντίνος Ρητινιώτης για το Daynight.gr

Μια θολούρα που θέτει εν αμφιβόλω την πορεία της εμβολιαστικής εκστρατείας στην Ελλάδα, καθώς η συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα είναι από τις πλέον παραγωγικές και η θωράκισή της είναι προαπαιτούμενο για την ομαλή επιστροφή στην κανονικότητα.

«Γιατί μας δίνουν τα εμβόλια που δεν έκαναν οι μεγαλύτεροι;», «θα εμβολιαστούμε με τα περισσεύματα» και άλλα τέτοια πολλά ακούγονται στο κατεξοχήν πεδίο δράσης των 30-39, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και όλα αυτά όταν η αποτελεσματικότητα του εμβολίου της AstraZeneca είναι δεδομένη μπροστά στην ανορθολογική εναλλακτική: αυτή του μη εμβολιασμού.

 

Ποια είναι η στάση σου απέναντι στο εμβόλιο της AstraZeneca;

Θετική
Αρνητική
Ούτε θετική, ούτε αρνητική


Για όσους δεν πείθονται από επιχειρήματα, ίσως να δουλέψει καλύτερα μια προσωπική ιστορία… Αυτή του Ηλία Αναστασιάδη. Ενός δημοσιογράφου ο οποίος μέσα από τη δουλειά του και -κυρίως- μέσα από τον χαρακτήρα του, αποτελεί από τα πιο φωτεινά παραδείγματα της γενιάς του.

 

 

Η ανάρτηση του Ηλία Αναστασιάδη

«Η τελευταία φορά που ήμουν τόσο σίγουρος ότι θα βάλω τα κλάματα ήταν το πρωί πριν γεννηθεί η κόρη μου. Ήμουν σίγουρος ότι θα τα μπήξω όταν τη δω, τελικά έσκασα στα γέλια, αυτό το έχω ξαναγράψει.

Από χθες το βράδυ είμαι σίγουρος ότι θα βάλω τα κλάματα την Παρασκευή που θα κάνω το πρώτο εμβόλιο. Ανάμεσα σε αυτές τις δύο προβλέψεις, έγινα όντως πατέρας και δύο μήνες μετά έχασα τον πατέρα μου από τον Covid. Δεν τον αποχαιρέτησα ποτέ, ούτε από κοντά, ούτε από το τηλέφωνο, ούτε από το Facebook.

Πέρασε 38 μέρες στη ΜΕΘ, χωρίς υποκείμενα, περάσαμε 38 μέρες περιμένοντας μόνο για τα δέκα δευτερόλεπτα της ενημέρωσης από το νοσοκομείο. Ήταν σχεδόν πάντα δέκα δευτερόλεπτα που έλεγαν ότι πάμε από το κακό στο χειρότερο. Τις τελευταίες πέντε μέρες μάλιστα, έλεγαν ότι είμαστε στο χειρότερο, ότι πλέον είναι θέμα ενός τυπικού τηλεφώνου από τη γραμματεία. Και έτσι ήταν.

3,5 μήνες μετά το θάνατό του, και περνώντας ένα βράδυ χαζεύοντας στο Twitter τα έξυπνα ποστ για το Astra, σκέφτηκα ότι είναι φρόνιμο να μοιραστώ αυτήν την ιστορία.

Το τελευταίο εξάμηνο η ζωή μου έχει αλλάξει νομίζω τρομακτικά πολύ. Στα πάντα. Αυτό που έχει μείνει ίδιο είναι η γνώμη μου ότι μια πιθανότητα 99.99% υπέρ σου παραμένει μια αρκετά καλή πιθανότητα.

Φαντάζομαι ότι θα συμφωνήσει και η κόρη μου όταν μεγαλώσει λίγο και της τα πω.»

 

Ηλίας Αναστασιάδης
συνεχεια αναγνωσης

ΑΠΟΨΕΙΣ

«Δεν υπάρχει κορονοϊός ρε, τον έφτιαξαν οι Μασόνοι…»

Δημοσιεύτηκε

στις

από

260 Shares

Πανδημία. Ούτε «φονικό» όπλο των Μασόνων, ούτε δημιούργημα της νέας τάξης πραγμάτων αλλά ούτε και μια τεράστια απάτη της μυστικής ελίτ που κινεί τα «νήματα» του πλανήτη μας…

Ο ιός covid-19 είναι η αιτία μιας πανδημίας η οποία δυστυχώς αποτελεί δυσάρεστη πραγματικότητα που έχει επηρεάσει την ζωή όλων των ανθρώπων όσο και αν ακόμη πολλοί αρνούνται να την πιστέψουν.

Γράφει ο Αντώνης Νικολάκης για το Daynight.gr

«Οι κρίσεις φανερώνουν τον χαρακτήρα του ανθρώπου». Μπορεί η συγκεκριμένη φράση να μην είναι νόμος της φυσικής, αλλά σίγουρα αποτελεί λαϊκή ρήση που αρκετοί μπορούν να επιβεβαιώσουν από την προσωπική τους εμπειρία στη ζωή.

Εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο λοιπόν, πέρα από την καθημερινή έξαρση των κρουσμάτων covid-19, παρατηρούμε την παράλληλη αύξηση όλων εκείνων γύρω μας που υποστηρίζουν με πάθος θεωρίες συνομωσίας και σταδιακά φτάνουν να είναι αρνητές της ίδιας της επιστήμης λες και ζούμε  έναν νέο «μεσαίωνα»…

Τίποτα δεν είναι νέο όμως. Σε κάθε κρίση που πλήττει μια κοινωνία, όπου αυξάνονται ραγδαία η πόλωση και ο ανταγωνισμός, αμέσως εμφανίζονται εκείνοι που λόγω φόβου, αβεβαιότητας και απουσίας ελέγχου «έλκονται» έντονα από τα πιο απίθανα σενάρια που για εκείνους δικαιολογούν ότι ζουν καθημερινά.

Ανέκαθεν οι εύκολες απαντήσεις στα σύνθετα προβλήματα και η προκατάληψη μπροστά σε πρωτόγνωρα φαινόμενα ήταν η τάση του ανθρώπου.

Το ότι αυτό συνεχίζει σε ένα ανησυχητικό βαθμό μέχρι και το 2021, είναι σίγουρα ένα σοβαρό «μάθημα» που μας προσφέρει η πανδημία που αντιμετωπίζουμε.

Όποιος θέλει να καταλάβει έστω και λίγο τι συμβαίνει με τις θεωρίες συνωμοσίας με τον πλέον ευχάριστο και απλό τρόπο, μπορεί να παρακολουθήσει το παρακάτω βίντεο του Γιάννη Σαρακατσάνη.

Το κίνημα των αρνητών της πανδημίας αλλά και τόσων άλλων αντίστοιχων θεωριών συνωμοσίας, για πολλούς αποτελεί την ευκαιρία που περιμέναμε για να κοροϊδέψουμε κάποιον που τις υποστηρίζει. Ο συγγενής, φίλος ή γνωστός που πιστεύει πραγματικά πως ο Μπιλ Γκέιτς έχει βάλει τσιπάκια στις μάσκες προστασίας, συχνά γίνεται ο περίγελος σε κουβέντες που αργά ή γρήγορα φτάνουν σε αδιέξοδο. Ωστόσο, η συγκεκριμένη «σκηνή» από κουβέντες για την πανδημία στις οποίες όλοι σχεδόν έχουμε βρεθεί δεν είναι και τόσο αστεία.

Όσοι επιλέγουν τις θεωρίες συνομωσίας για να εξηγήσουν απλοϊκά ότι συμβαίνει, δεν έχουν αφήσει την λογική στην άκρη αλλά την έχουν μπλέξει τόσο πολύ με την ανάγκη τους να καλύψουν αβεβαιότητες, φόβους και άλλες προσωπικές αδυναμίες που σε κάποιο σημείο χάνεται η διαχωριστική γραμμή μεταξύ λογικής και -κατά κάποιο τρόπο- παράνοιας.

Η αντικειμενική δυσκολία να αναλύσεις σε βάθος τα γεγονότα, η αποδοχή πως γνωρίζεις ελάχιστες πληροφορίες για κάποια θέματα και η τεράστια επιθυμία για να έχεις άποψη με επιχειρήματα όπου σταθείς, όλα μαζί οδηγούν σε μια έτοιμη και βολική κατάληξη.

Αν εκείνο που υποστηρίζεις δεν έχει καμία επιστημονική βάση ή αν τα επιχειρήματα σου συνθέτουν ένα «παζλ» με εντελώς αταίριαστα κομμάτια, δεν έχει καθόλου σημασία. Αρκεί ο υποστηρικτής των συνωμοσιών να δικαιολογεί όλα τα παραπάνω με την δική του λογική φυσικά χωρίς να έχει πραγματική αίσθηση για το τι συμβαίνει.

Πώς αντιμετωπίζεις έναν συνωμοσιολόγο;

Όλα τα παραπάνω είναι σε γενικές γραμμές γνωστά και αρκετά πιο κοντά μας τα τελευταία χρόνια που έχουν γνωρίσει έξαρση μέσα από τα social media. Αλήθεια όμως, τι κάνουμε όταν ανοίγουμε συζήτηση για την πανδημία και ο συνομιλητής μας υποστηρίζει με πάθος θεωρίες συνομωσίας;

Το μεγάλο λάθος που τονίζουν οι περισσότεροι ειδικοί που έχουν αφιερώσει χρόνια στην μελέτη του φαινομένου, είναι η τάση των περισσότερων «ορθολογιστών» να κάνουν επίθεση στους θιασώτες θεωριών συνωμοσίας. Όσο και αν δεν γίνεται ξεκάθαρα αντιληπτό, είναι και αυτή μία εύκολη λύση να γελάσεις με τα πιστεύω του συνωμοσιολόγου συνομιλητή και να φανείς στην συζήτηση ως ο πιο… σοβαρός.

Όποιο και αν είναι το μέγεθος του παραλογισμού γύρω από μια θεωρία συνωμοσίας Μασόνων, πλουσίων και εξωγήινων, η συμβουλή είναι να μην έχουμε μια «μάχη» επιχειρημάτων αλλά να ζητάμε γενικά από τον συνομιλητή μας να εξηγήσει τα επιχειρήματα του και κυρίως να αναλύσει περισσότερο ποιες είναι οι πηγές που αντλεί πληροφόρηση.

Μια σοβαρή συζήτηση γύρω από την αυθεντικότητα των πηγών και τους φορείς των απόψεων που υποστηρίζει, μπορεί να προσφέρουν μια θετική ώθηση προς την πραγματικότητά και να περιορίσουν την απομάκρυνση των συνωμοσιολογιών από τον ορθολογισμό.

Οι κρίσεις κάνουν πιο εμφανή τα στοιχεία της προσωπικότητάς μας, αλλά πρέπει οπωσδήποτε να χτίζονται «γέφυρες» επικοινωνίας δείχνοντας τον κατάλληλο σεβασμό σε κάθε άποψη, αν η εν λόγω άποψη σέβεται τα μέτρα της οργανωμένης πολιτείας που αποσκοπούν στην προστασία της υγείας όλων μας σε μια πρωτόγνωρη και επικίνδυνη περίοδο.

συνεχεια αναγνωσης

ΚΡΉΤΗ

Μακάρι να γέμιζε ο κόσμος μας με Τσαπατάκηδες…

Δημοσιεύτηκε

στις

Τσαπατάκης
2.2K Shares

Σε μια ιδανική κοινωνία, σε μια κοινωνία που η απάντηση σε κάθε ερώτηση είναι ο «Άνθρωπος», τότε σίγουρα η περίπτωση του Χανιώτη Αντώνη Τσαπατάκη θα έπρεπε να φιγουράρει πολύ ψηλά στη λίστα των κυρίαρχων προτύπων.

Γράφει ο Φουστούκ για το Daynight.gr

Στα 18 του χρόνια βρέθηκε αντιμέτωπος -όχι με την μοίρα- αλλά με τις ίδιες του τις επιλογές: ανέβηκε στη μηχανή του χωρίς να φορέσει κράνος, «πάτησε» γκάζι παραπάνω από το επιτρεπόμενο και όταν βρέθηκε σωριασμένος στο κράσπεδο, είδε τη ζωή του να πηγαίνει προς μία κατεύθυνση που δεν είχε ονειρευτεί.

Η παράλυση των κάτω άκρων, είναι ένα «χτύπημα» που ελάχιστοι μπορούν να διαχειριστούν. Η πολυεπίπεδη αλλαγή σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς σου μπορεί να σε γονατίσει. Ο Αντώνης, ωστόσο, επέλεξε να δει το ποτήρι μισογεμάτο: δεν εστίασε στο αναπηρικό καροτσάκι που πλέον είχε γίνει αχώριστος σύντροφος, αλλά στο ότι του δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία που πολλοί συνάνθρωποί του-θύματα τροχαίων δυστυχημάτων, δεν κατάφεραν να απολαύσουν.

Μπορούσε να ξυπνάει, να καλημερίζει, να βολτάρει, να απολαμβάνει τη θέα των αγαπημένων του προσώπων,  και να γεύεται τα απλά πλην όμως θεϊκά δώρα της Ζωής.

Στιβαρός και συνειδητοποιημένος, συνέχισε να κάνει αυτό που αγάπησε περισσότερο στην -προ-τροχαίου- εποχή: την κολύμβηση. Και το έκανε με τρόπο εμφατικό, καταφέρνοντας πάμπολλες διακρίσεις σε εθνικό αλλά και διεθνές επίπεδο.

Αλλά δεν είναι οι πρωταθληματικές τους επιδόσεις που (θα έπρεπε να) τον καθιστούν ένα εμπνευσμένο role model, ένα παράδειγμα ανθρώπου που συνειδητά θα επέλεγε να εξιστορήσει ένας γονιός στο παιδί του. Είναι το γεγονός ότι ο ίδιος μέσα από την παρουσία του, αποτελεί μια ζωντανή αφήγηση για το τι σημαίνει Δύναμη Ψυχής.

Κανένα κλισέ, απόλυτη πραγματικότητα.

Τσαπατάκης

 

Έχουμε ανάγκη από περισσότερους Τσαπατάκηδες τριγύρω μας, οι οποίοι θα αναφέρονται στην κυνική αναγκαιότητα της χρήσης κράνους και ζώνης, ενώ παράλληλα θα διεγείρουν στα σώψυχά μας όλες εκείνες τις κινητήριες δυνάμεις της ζωής, τις οποίες ακόμη και εμείς οι ίδιοι αγνοούμε ότι διαθέτουμε.

Το κάνει εδώ και χρόνια, το ξανάκανε μέσα τη χθεσινή του δημοσίευση:

Τα σχόλια κάτω από τη φωτογραφία του, αποτελούν τη χαρακτηριστικότερη απόδειξη για την επιρροή που (κατάφερε να) ασκεί ο Αντώνης Τσαπατάκης:

«Το ζούσες…Και τώρα ζεις!Η ζωή είναι μεγάλο δώρο ανεκτίμητο!Τώρα που το κατάλαβες γίνεσαι φάρος φωτεινός για άλλα παιδιά.Ο Θεός να σου δίνει δύναμη!»

«Ξέρεις κάτι; Ποτέ δεν θα πάψεις να το θυμάσαι και ποτέ δεν θα το αποδεχτείς απόλυτα διότι σε ανάγκασε να πορευτείς αλλιώς στη ζωή σου. Δεν ξέρω αν πορεύτηκες καλύτερα ή όχι ,σε σχέση με αυτό που ονειρευόσουν , όμως είσαι εδώ, ζωντανός , βλέπεις τον ήλιο τα πρωινά κ παλεύεις πάντα για το καλύτερο. Πολλοί δεν μπόρεσαν να έχουν καν την επιλογή αυτη. Συνέχισε να γεμιζεις με χαρά την κρητική ψυχή σου!!! Έχεις στόφα νικητή!!! Αυτό δεν αλλάζει!!! Χαίρομαι πολύ για σένα!»

«Ο θεός στο καθένα μας δίνει και μια αποστολή. .εσένα η δική σου μάλλον είναι να βοηθάς τους συνανθρώπους μας ..σου τα έδωσε όλα αυτά για να μάθεις σε έμας τους αμυαλους τι θα πει δύναμη ψυχής..θέληση !!! Ανθρωπιά !!!!!!! Σε ευχαριστούμε πολύ για όλα»

«Αντώνη καλησπέρα . Με το προσωπικό σου βίωμα έχεις σώσει πολλές ζωές όμως και μπράβο για την ενημέρωση και την διαρκή επισήμανση που κανείς ! Το κράνος σώζει ζωές !»

«Αντώνη και τότε ζούσες και τώρα ζεις!!!!Αυτό φτάνει!!!! Υ.γ.ισως πιο ποιοτικά και πιο ουσιαστικά από πολλούς που είμαστε όρθιοι.»

Τσαπατάκης
συνεχεια αναγνωσης

ΑΠΟΨΕΙΣ

«Τα μπαρ τα κλείνεις, αλλά τους νέους ΔΕΝ μπορείς να τους κλείσεις σπίτι»

Δημοσιεύτηκε

στις

παρτι
239 Shares

Το βράδυ του Σαββάτου στο ΑΠΘ μαζεύτηκαν περίπου χίλια άτομα, χωρίς μάσκες και αποστάσεις, για να επιτρέψουν στον καταπιεσμένο ψυχισμό τους να εκτονωθεί.

Γράφει ο Κώστας Γιαννακιδης

Όλοι τους νέοι άνθρωποι που γνωρίζουν ότι ακόμα και αν αναμετρηθούν με τον ιό, οι πιθανότητες είναι με το μέρος τους. Δεν ισχύει βέβαια το ίδιο για τους ανθρώπους με τους οποίους θα έρθουν σε επαφή, αλλά όταν είσαι νέος, θεωρείς την ανεμελιά δικαίωμα. Και καλά κάνεις, κάπως έτσι χτίζονται αναμνήσεις πάνω στις οποίες πατάει μία καλή ζωή.

Ολοι βλέπουμε την εικόνα και φρίττουμε, αλλά βάζουμε έναν αστερίσκο, αναγνωρίζοντας ότι η κατάσταση είναι «δύσκολη» για τους νέους. Αυτή η διαπίστωση απέκτησε και πολιτικό πρόσημο, τυγχάνει διακομματικής κατανόησης και καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις ως αδύναμο σημείο της κυβέρνησης. Και έχει ενδιαφέρον που η δυσφορία των νέων, αυτό το «δεν αντέχουν άλλο τα παιδιά», ιεραρχείται πιο ψηλά από την οικονομική εξόντωση ολόκληρων κλάδων, ειδικά της εστίασης. Εδώ παρατηρούμε να λειτουργεί και ένας παράδοξος μηχανισμός.

Ο νέος το βράδυ κάνει πάρτι και το πρωί ο γονιός του διαμαρτύρεται για το lockdown και τις οικονομικές του συνέπειες.

Υπάρχουν δύο τρόποι για να το προσεγγίσεις αυτό.

Ο ένας είναι να χρεώσεις τη συγκεκριμένη συμπεριφορά στον «κωλοπαιδισμό» και στην αδιαφορία μιας μεγάλης μερίδας νέων που αρνείται να αντιληφθεί την κρισιμότητα των στιγμών.

Ο άλλος είναι να δεχθείς αυτή τη συμπεριφορά ως απολύτως φυσιολογική, αναγνωρίζοντας ότι η έννοια της ατομικής ευθύνης διευρύνεται όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος.

Ο νέος πρωτίστως θα υπακούσει στο ένστικτό του. Και εν τέλει, όσοι δυσφορούν, ας αναλογιστούν πώς μεγαλώνουμε ως κοινωνία τα παιδιά μας. Αν τους λείψει κάτι, πέφτουν στο πάτωμα και κλαίνε. Και ας μην ξεχνάμε ότι αυτή η γενιά των νέων έχει περάσει χειρότερα σε σχέση με όσα έζησαν οι γονείς τους. Και οι δύο προσεγγίσεις είναι σωστές και λειτουργούν ταυτόχρονα. Και αν θέλετε, αυτή η συμπεριφορά από την πλευρά των νέων είναι «κεκτημένο» του σύγχρονου πολιτισμού που σου επιτρέπει να δυσφορείς για οτιδήποτε σε βγάζει από τη βολή σου ή σε υποχρεώνει να αναθεωρήσεις την πορεία σου.

Είναι, λοιπόν, λάθος να τα βάζουμε με τους νέους για τη συμπεριφορά τους. Είναι σαν να τα βάζουμε με την ίδια τη ζωή. Ζούμε όλοι στον ίδιο κόσμο, αλλά και ο καθένας βρίσκεται σε έναν δικό του. Ο νέος θέλει να παρτάρει, ο έμπορος να ανοίξει το μαγαζί και ο μπάρμαν να σερβίρει ποτά. Το άνοιγμα των καταστημάτων ελέγχεται. Τα μπαρ τα κρατάς κλειστά όσο θέλεις. Οι νέοι όμως δεν μένουν σπίτι. Θα ήταν αφύσικο.

παρτι
συνεχεια αναγνωσης
Διαφήμιση

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Copy link
Powered by Social Snap