Κάτοικος στη Γαύδο κάνει απεργία πείνας για να αναγνωριστεί ως δημότης

Η γραφειοκρατία και η διεκδίκηση του αυτονόητου

Ένας άνδρας, κάτοικος της Γαύδου, προχώρησε σε απεργία πείνας με αίτημα την αναγνώρισή του ως δημότη του νησιού. Όπως υποστηρίζει, κατοικεί μόνιμα εκεί τα τελευταία πέντε χρόνια, ωστόσο οι προσπάθειες να μεταφέρει τα εκλογικά του δικαιώματα δεν έχουν τελεσφορήσει.

Σύμφωνα με τα όσα ο ίδιος δηλώνει δημόσια, έχει καταθέσει δύο αιτήσεις μεταδημότευσης. Η πρώτη, τον Οκτώβριο του 2024, φέρεται να αγνοήθηκε από τις αρμόδιες τοπικές Αρχές, χωρίς να του δοθεί απάντηση. Η δεύτερη, υποβλήθηκε πρόσφατα, στις 26 Μαΐου 2025, με την ελπίδα αυτή τη φορά να εξεταστεί όπως προβλέπεται.

 Το πλαίσιο ζωής και οι επιδοματικές δυσκολίες

 Η καθημερινότητα σε συνθήκες απομόνωσης

Ο κάτοικος ζει σε τροχόσπιτο χωρίς ρεύμα, σύμφωνα με τα λεγόμενά του. Δεν διαθέτει περιουσία σε άλλη περιοχή, και θεωρεί το νησί μόνιμη κατοικία του.

Πέρα από τη μεταδημότευση, αναφέρει πως του έχει διακοπεί το επίδομα ορεινών και δυσπρόσιτων περιοχών, ενώ μέχρι πρότινος λάμβανε και το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης (ΚΕΑ). Η διακοπή αυτών των παροχών τον έχει οδηγήσει σε δύσκολη οικονομική κατάσταση.

Η κρατική αδράνεια και οι επανειλημμένες προσπάθειες

Όπως ισχυρίζεται, παρά τις επαφές του με φορείς — από το ΚΕΠ της Καντάνου έως την Πρόνοια Χανίων, τον Συνήγορο του Πολίτη και το Υπουργείο Εσωτερικών — η υπόθεση δεν έχει προχωρήσει. Καταγγέλλει ένα γραφειοκρατικό μπλέξιμο που τον αφήνει σε αδιέξοδο.

Ανάμεσα στα λεγόμενά του, γίνεται λόγος για κατάχρηση εξουσίας και αποφάσεις που εξυπηρετούν εκλογικές σκοπιμότητες. Υποστηρίζει ότι κάποιοι δημότες, οι οποίοι δεν διαμένουν καν στο νησί, μεταδημοτεύθηκαν κανονικά, ενώ ο ίδιος παραμένει εκτός.

 Η απεργία πείνας και το αίτημα για ισότητα

Ο πολίτης ξεκίνησε απεργία πείνας στις 5 Ιουνίου 2025, ζητώντας να του αναγνωριστούν τα βασικά του δικαιώματα. Όπως λέει, το αίτημά του δεν είναι κάτι υπερβολικό. Θέλει απλώς να συμμετάσχει στην τοπική ζωή του τόπου όπου ζει, όπως κάθε άλλος πολίτης.