Βρειτε μας στα Social Media
Διαφήμιση
Τσαπατάκης Τσαπατάκης

ΑΠΟΨΕΙΣ

Μακάρι να γέμιζε ο κόσμος μας με Τσαπατάκηδες…

Διαφήμιση
Διαφήμιση

Δημοσιεύτηκε

στις

1.4K Shares

Σε μια ιδανική κοινωνία, σε μια κοινωνία που η απάντηση σε κάθε ερώτηση είναι ο «Άνθρωπος», τότε σίγουρα η περίπτωση του Χανιώτη Αντώνη Τσαπατάκη θα έπρεπε να φιγουράρει πολύ ψηλά στη λίστα των κυρίαρχων προτύπων.

Γράφει ο Φουστούκ για το Daynight.gr

Στα 18 του χρόνια βρέθηκε αντιμέτωπος -όχι με την μοίρα- αλλά με τις ίδιες του τις επιλογές: ανέβηκε στη μηχανή του χωρίς να φορέσει κράνος, «πάτησε» γκάζι παραπάνω από το επιτρεπόμενο και όταν βρέθηκε σωριασμένος στο κράσπεδο, είδε τη ζωή του να πηγαίνει προς μία κατεύθυνση που δεν είχε ονειρευτεί.

Η παράλυση των κάτω άκρων, είναι ένα «χτύπημα» που ελάχιστοι μπορούν να διαχειριστούν. Η πολυεπίπεδη αλλαγή σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς σου μπορεί να σε γονατίσει. Ο Αντώνης, ωστόσο, επέλεξε να δει το ποτήρι μισογεμάτο: δεν εστίασε στο αναπηρικό καροτσάκι που πλέον είχε γίνει αχώριστος σύντροφος, αλλά στο ότι του δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία που πολλοί συνάνθρωποί του-θύματα τροχαίων δυστυχημάτων, δεν κατάφεραν να απολαύσουν.

Μπορούσε να ξυπνάει, να καλημερίζει, να βολτάρει, να απολαμβάνει τη θέα των αγαπημένων του προσώπων,  και να γεύεται τα απλά πλην όμως θεϊκά δώρα της Ζωής.

Στιβαρός και συνειδητοποιημένος, συνέχισε να κάνει αυτό που αγάπησε περισσότερο στην -προ-τροχαίου- εποχή: την κολύμβηση. Και το έκανε με τρόπο εμφατικό, καταφέρνοντας πάμπολλες διακρίσεις σε εθνικό αλλά και διεθνές επίπεδο.

Αλλά δεν είναι οι πρωταθληματικές τους επιδόσεις που (θα έπρεπε να) τον καθιστούν ένα εμπνευσμένο role model, ένα παράδειγμα ανθρώπου που συνειδητά θα επέλεγε να εξιστορήσει ένας γονιός στο παιδί του. Είναι το γεγονός ότι ο ίδιος μέσα από την παρουσία του, αποτελεί μια ζωντανή αφήγηση για το τι σημαίνει Δύναμη Ψυχής.

Κανένα κλισέ, απόλυτη πραγματικότητα.

Τσαπατάκης

 

Έχουμε ανάγκη από περισσότερους Τσαπατάκηδες τριγύρω μας, οι οποίοι θα αναφέρονται στην κυνική αναγκαιότητα της χρήσης κράνους και ζώνης, ενώ παράλληλα θα διεγείρουν στα σώψυχά μας όλες εκείνες τις κινητήριες δυνάμεις της ζωής, τις οποίες ακόμη και εμείς οι ίδιοι αγνοούμε ότι διαθέτουμε.

Το κάνει εδώ και χρόνια, το ξανάκανε μέσα τη χθεσινή του δημοσίευση:

Τα σχόλια κάτω από τη φωτογραφία του, αποτελούν τη χαρακτηριστικότερη απόδειξη για την επιρροή που (κατάφερε να) ασκεί ο Αντώνης Τσαπατάκης:

«Το ζούσες…Και τώρα ζεις!Η ζωή είναι μεγάλο δώρο ανεκτίμητο!Τώρα που το κατάλαβες γίνεσαι φάρος φωτεινός για άλλα παιδιά.Ο Θεός να σου δίνει δύναμη!»

«Ξέρεις κάτι; Ποτέ δεν θα πάψεις να το θυμάσαι και ποτέ δεν θα το αποδεχτείς απόλυτα διότι σε ανάγκασε να πορευτείς αλλιώς στη ζωή σου. Δεν ξέρω αν πορεύτηκες καλύτερα ή όχι ,σε σχέση με αυτό που ονειρευόσουν , όμως είσαι εδώ, ζωντανός , βλέπεις τον ήλιο τα πρωινά κ παλεύεις πάντα για το καλύτερο. Πολλοί δεν μπόρεσαν να έχουν καν την επιλογή αυτη. Συνέχισε να γεμιζεις με χαρά την κρητική ψυχή σου!!! Έχεις στόφα νικητή!!! Αυτό δεν αλλάζει!!! Χαίρομαι πολύ για σένα!»

«Ο θεός στο καθένα μας δίνει και μια αποστολή. .εσένα η δική σου μάλλον είναι να βοηθάς τους συνανθρώπους μας ..σου τα έδωσε όλα αυτά για να μάθεις σε έμας τους αμυαλους τι θα πει δύναμη ψυχής..θέληση !!! Ανθρωπιά !!!!!!! Σε ευχαριστούμε πολύ για όλα»

«Αντώνη καλησπέρα . Με το προσωπικό σου βίωμα έχεις σώσει πολλές ζωές όμως και μπράβο για την ενημέρωση και την διαρκή επισήμανση που κανείς ! Το κράνος σώζει ζωές !»

«Αντώνη και τότε ζούσες και τώρα ζεις!!!!Αυτό φτάνει!!!! Υ.γ.ισως πιο ποιοτικά και πιο ουσιαστικά από πολλούς που είμαστε όρθιοι.»

Τσαπατάκης
1.4K Shares
Ακολουθήστε το Daynight.gr σε Facebook και Instagram
Σχολίασε το άρθρο
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση SYNKA
Διαφήμιση Cretanphysis Face Cream
Διαφήμιση SYNKA
Διαφήμιση Cretanphysis Face Cream

ΣΧΟΛΙΑ:

Το Daynight.gr σέβεται απόλυτα το δικαίωμα σας στην ελεύθερη γνώμη στο πλαίσιο πάντα ενός κόσμιου διαλόγου. Τα σχόλια που ακολουθούν εκφράζουν και απηχούν αποκλειστικά τον αναγνώστη/ρια και το Daynight.gr διατητηρεί το δικαίωμα να μην αναρτά ή/και να διαγράφει απρεπή, υβριστικά και διαφημιστικά σχόλια.

ΑΠΟΨΕΙΣ

«Τα μπαρ τα κλείνεις, αλλά τους νέους ΔΕΝ μπορείς να τους κλείσεις σπίτι»

Δημοσιεύτηκε

στις

παρτι
227 Shares

Το βράδυ του Σαββάτου στο ΑΠΘ μαζεύτηκαν περίπου χίλια άτομα, χωρίς μάσκες και αποστάσεις, για να επιτρέψουν στον καταπιεσμένο ψυχισμό τους να εκτονωθεί.

Γράφει ο Κώστας Γιαννακιδης

Όλοι τους νέοι άνθρωποι που γνωρίζουν ότι ακόμα και αν αναμετρηθούν με τον ιό, οι πιθανότητες είναι με το μέρος τους. Δεν ισχύει βέβαια το ίδιο για τους ανθρώπους με τους οποίους θα έρθουν σε επαφή, αλλά όταν είσαι νέος, θεωρείς την ανεμελιά δικαίωμα. Και καλά κάνεις, κάπως έτσι χτίζονται αναμνήσεις πάνω στις οποίες πατάει μία καλή ζωή.

Ολοι βλέπουμε την εικόνα και φρίττουμε, αλλά βάζουμε έναν αστερίσκο, αναγνωρίζοντας ότι η κατάσταση είναι «δύσκολη» για τους νέους. Αυτή η διαπίστωση απέκτησε και πολιτικό πρόσημο, τυγχάνει διακομματικής κατανόησης και καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις ως αδύναμο σημείο της κυβέρνησης. Και έχει ενδιαφέρον που η δυσφορία των νέων, αυτό το «δεν αντέχουν άλλο τα παιδιά», ιεραρχείται πιο ψηλά από την οικονομική εξόντωση ολόκληρων κλάδων, ειδικά της εστίασης. Εδώ παρατηρούμε να λειτουργεί και ένας παράδοξος μηχανισμός.

Ο νέος το βράδυ κάνει πάρτι και το πρωί ο γονιός του διαμαρτύρεται για το lockdown και τις οικονομικές του συνέπειες.

Υπάρχουν δύο τρόποι για να το προσεγγίσεις αυτό.

Ο ένας είναι να χρεώσεις τη συγκεκριμένη συμπεριφορά στον «κωλοπαιδισμό» και στην αδιαφορία μιας μεγάλης μερίδας νέων που αρνείται να αντιληφθεί την κρισιμότητα των στιγμών.

Ο άλλος είναι να δεχθείς αυτή τη συμπεριφορά ως απολύτως φυσιολογική, αναγνωρίζοντας ότι η έννοια της ατομικής ευθύνης διευρύνεται όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος.

Ο νέος πρωτίστως θα υπακούσει στο ένστικτό του. Και εν τέλει, όσοι δυσφορούν, ας αναλογιστούν πώς μεγαλώνουμε ως κοινωνία τα παιδιά μας. Αν τους λείψει κάτι, πέφτουν στο πάτωμα και κλαίνε. Και ας μην ξεχνάμε ότι αυτή η γενιά των νέων έχει περάσει χειρότερα σε σχέση με όσα έζησαν οι γονείς τους. Και οι δύο προσεγγίσεις είναι σωστές και λειτουργούν ταυτόχρονα. Και αν θέλετε, αυτή η συμπεριφορά από την πλευρά των νέων είναι «κεκτημένο» του σύγχρονου πολιτισμού που σου επιτρέπει να δυσφορείς για οτιδήποτε σε βγάζει από τη βολή σου ή σε υποχρεώνει να αναθεωρήσεις την πορεία σου.

Είναι, λοιπόν, λάθος να τα βάζουμε με τους νέους για τη συμπεριφορά τους. Είναι σαν να τα βάζουμε με την ίδια τη ζωή. Ζούμε όλοι στον ίδιο κόσμο, αλλά και ο καθένας βρίσκεται σε έναν δικό του. Ο νέος θέλει να παρτάρει, ο έμπορος να ανοίξει το μαγαζί και ο μπάρμαν να σερβίρει ποτά. Το άνοιγμα των καταστημάτων ελέγχεται. Τα μπαρ τα κρατάς κλειστά όσο θέλεις. Οι νέοι όμως δεν μένουν σπίτι. Θα ήταν αφύσικο.

παρτι
227 Shares
συνεχεια αναγνωσης

ΑΠΟΨΕΙΣ

Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας: «Αφήστε τα λουλούδια και τα σοκολατάκια και επιτέλους σεβαστείτε μας!»

Δημοσιεύτηκε

στις

Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας
317 Shares

Έφτασε η 8η του Μάρτη και φέτος, και κατακλύστηκε το σύμπαν από το απαξιωτικό και απαίδευτο πλαίσιο όπου αυτή η μέρα καταλήγει για πολλούς μια μέρα που οι άντρες θα πρέπει να περιποιηθούν τις γυναίκες και να τους κάνουν δώρα και χατίρια επειδή…γιορτάζουν λόγω του φύλου τους.

Γράφει η Αλκυόνη Χριστοδουλάκη

Καμία απολύτως επαφή με την πραγματικότητα, όπως και τις υπόλοιπες 364 μέρες του έτους για τα συγκεκριμένα άτομα. Ακούς άντρα να εύχεται χρόνια πολλά αναμένοντας τη συγκίνηση σου που νομίζει πως σε κάνει να αισθάνεσαι ξεχωριστή, χωρίς φυσικά να γνωρίζει σε πολλές περιπτώσεις τι αντιπροσωπεύει αυτή η μέρα. Διότι εάν γνώριζε δε θα είχε αυτή την πατροναριστική στάση του έλα να σου πάρω κάτι όμορφο να σε χαρώ.

Θα σας πω κάτι που ίσως σας σοκάρει. Πώς θα σας φαινόταν να αφήσετε τα λουλούδια στα ανθοπωλεία και να εξαλείψετε τη μισθολογική διαφορά ανάμεσα στα δύο φύλα; Να αφήσετε τα χρόνια πολλά και τις ευχές και να μηδενίσετε τα ποσοστά βίας και σεξουαλικής κακοποίησης ; Να αφήσετε τα εορταστικά events και να σταματήσετε δια παντός τη μάστιγα του trafficking; Να μην πάρετε σοκολάτες και να υπερασπιστείτε τα δικαιώματα των γυναικών σε ολόκληρο τον κόσμο;

Σε παγκόσμιο επίπεδο 500 εκατομμύρια γυναίκες δεν γνωρίζουν γραφή και ανάγνωση, ενώ 129 εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια σε 29 χώρες του κόσμου έχουν υποστεί κλειτοριδεκτομή. Αλλά αυτό απέχει πολύ από εμάς συνεπώς σας αφήνει αδιάφορους, ναι.

Σε κάτι πιο κοντινό, σύμφωνα με τα στοιχεία του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μία στις δέκα γυναίκες ηλικίας από 15 ετών και άνω έχει υποστεί κάποια μορφή βίας, ενώ μία στις δέκα δηλώνει ότι βίωσε σεξουαλική βία από ενήλικα πριν συμπληρώσει το 15ο έτος της ηλικίας της.

Μέσα σε ένα χρόνο 16,7 εκατομμύρια γυναίκες υπέστησαν σωματική βία ή σεξουαλική κακοποίηση σε χώρες της ΕΕ.

Με βάση τα στοιχεία του 2016 από το ΙΚΑ, ο μισθός των γυναικών είναι κατά 226 ευρώ το μήνα χαμηλότερος. Η μισθολογική διαφορά ανδρών/γυναικών στην Ελλάδα φτάνει το 45,2% ενώ στην Ευρώπη είναι 41,1%.

Δε θα κάνω μαθήματα ιστορίας σε κανέναν για την ημέρα τούτη. Όποιος γνωρίζει, έχει απόλυτη συναίσθηση της αξίας της και κατανοεί πόσο γελοίες φαίνονται οι ανθοδέσμες και τα δωράκια. Όποιος δε γνωρίζει είναι ελεύθερος να ψάξει, να διαβάσει, να μάθει.

Στους άντρες που πιστεύουν στα δικαιώματα των γυναικών και τη διεκδίκηση και απόκτηση τους, δε θα πει κανείς μπράβο, μπράβο για κάτι που θα έπρεπε να είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ , όμως θα υπάρχει εκτίμηση και αλληλοσεβασμός, όπως και σε οποιονδήποτε άνθρωπο, οποιουδήποτε φύλου, που δεν κλείνει τα μάτια στη διαιώνιση της αδικίας, των πατριαρχικών κατάλοιπων, της απόλυτης καταπάτησης δικαιωμάτων.

Σε όποιον δεν κλείνει τα μάτια στις σκληρές εικόνες και στις απάνθρωπες συνθήκες. Σε οποιονδήποτε δεν κλείνεται στο μικρόκοσμο του αγνοώντας την πραγματικότητα και απαξιώνοντας θεμελιώδη δικαιώματα.

 

Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας
317 Shares
συνεχεια αναγνωσης

GOOD NEWS

Η Κρήτη είναι «γκρίζα» αλλά ΕΣΥ έδωσες χρώμα στην Τσικνοπέμπτη μας 🙂

Δημοσιεύτηκε

στις

Τσικνοπέμπτη
2.4K Shares

Πέρυσι τέτοια μέρα, τέτοια ώρα, βάζαμε πάνω τα κάρβουνα, μαζευόμασταν γύρω από τη φωτιά, γεμίζαμε και τσουγκρίζαμε ποτήρια και κάναμε χαβαλέ, τσιμπολογώντας λαίμαργα μεζέδες μέχρι να βγει το… βαρύ πυροβολικό από τη σχάρα.

Μπορεί να ήταν και πρόπερσι. Δεν θυμάμαι. Έχασα το μέτρημα και να με σχωράτε.

Γράφει ο Ντίνος Ρητινιώτης για το Daynight.gr

Δύο χρόνια τώρα, η Τσικνοπέμπτη, οι Απόκριες, οι ζωές μας όλες, έχουν βγει από τις ράγες της κανονικότητας και αυτό τείνει να γίνει μια  απαράδεκτη συνήθεια.

Με τα μέτρα κατά της πανδημίας να εξαπλώνονται στιβαρά και ταυτόχρονα αναποτελεσματικά πάνω από την Κρήτη και ολόκληρη τη χώρα, η σημερινή ημέρα είναι αν μη τι άλλο περίεργη: Τσικνοπέμπτη σε βαθύ κόκκινο φόντο, μελαγχολική Τσικνοπέμπτη…

Να όμως, που υπάρχουν κάποιοι που βρίσκουν χαραμάδες για να εξέλθουν από την γκριζίλα που μάς έχει επιβληθεί, κάποιοι που με τη στάση τους ρίχνουν μεταφορικά και κυριολεκτικά χρώμα στη μουντίλα του κυρίαρχου πλαισίου.

Όπως, καλή ώρα, αυτή η γυναίκα στο Ηράκλειο, που αποφάσισε να τροποποιήσει την ρουτινιάρικη βόλτα με το μωρό της, και πριν πατήσει τον κωδικό 6 στο κινητό της, φρόντισε να φορέσει την αποκριάτικη στολή για να ξεχυθεί στους δρόμους.

Η φωτογραφία δημοσιεύτηκε στο cretalive

Το θέαμα, λογικά, θα φάνηκε παράταιρο στους περαστικούς: Έχουμε συνηθίσει, βλέπετε, να συναντάμε μυριάδες όμορφα χαμόγελα καλυμμένα με ιατρικές και υφασμάτινες μάσκες, αλλά -προς θεού- όχι δα και να βλέπουμε κάποιον ντυμένο σε καρναβαλική περίοδο.

Και να μια παγίδα: Η συνήθεια μπροστά στην εκτροπή της κανονικότητας και η νοηματοδότησή της ως κάτι το δεδομένο.

Η γυναίκα αυτή, βρήκε τον τρόπο να κάνει την μικρή της «επανάσταση» και μακάρι να βρει ο καθείς τον τρόπο του για να συμπορευτεί 🙂

Τσικνοπέμπτη
2.4K Shares
συνεχεια αναγνωσης

ΑΠΟΨΕΙΣ

Γίναμε μπαλκονάνθρωποι…

Δημοσιεύτηκε

στις

μπαλκονάνθρωποι
12 Shares

Μπαλκονάνθρωποι… Τη χρωστάω αυτή τη λέξη στην εκδότρια Λίζα Σιόλα που τη λάνσαρε τις προάλλες στο κατασυκοφαντημένο Facebook για να μας συστήσει τη φουντωτή και σε πολλαπλή κυοφορία αζαλέα της βεράντας της.

Γράφει η Ρούλα Γεωργακοπούλου

Μακάρι να γεννηθούν κι άλλες τέτοιες λέξεις που να μας συμπεριλαμβάνουν εν αγνοία τους, που να λένε την ιστορία μας λέγοντας ταυτόχρονα τη δική τους. Αυτό δεν είναι το άνθος της οικειότητας που τόσο μας έχει λείψει πάνω από ένα χρόνο τώρα; Να μας φωνάξει κάποιος με τ’ όνομά μας, να πάνε στα τσακίδια οι προσωπικές αντωνυμίες του εγκλεισμού – εγώ, εσύ, εμείς, εμείς, εμείς -, να αποκατασταθεί η διαλυμένη μας ταυτότητα ή και να εμπλουτιστεί με τα νέα χαρακτηριστικά που εν τω μεταξύ απόκτησε.

Πόσο με πήρε να γράψω αυτή την παράγραφο; Οχι και τόσο πολύ, μου φαίνεται. Τόσο ώστε να εξαφανιστεί εν τω μεταξύ από το φινιστρίνι του δωματίου μου ο μόνος άνθρωπος που βλέπω σταθερά κάθε μέρα την ίδια πάντα ώρα. Πού να πήγε; Στην κουζίνα υποθέτω γιατί το κουρτινάκι της είναι τραβηγμένο. Βασικά τον βλέπω σκυφτό με μια νάιλον σακούλα να περισυλλέγει τα ξερά φύλλα από τις ζαρντινιέρες του, να απομακρύνει κάθε κλαδάκι που στραβοφύτρωσε, να αφαιρεί το παραμικρό ζιζάνιο που σε κανονικές συνθήκες δεν θα το πρόσεχε ποτέ. Ο άνθρωπος της νέας εποχής έχει για μάτια έναν μεγεθυντικό φακό.

Τουλάχιστον τώρα ξέρω πώς τον λένε κι αν τον φωνάξω μ’ αυτό το όνομα, θα καταλάβει και θα γυρίσει αμέσως να με κοιτάξει. Το ίδιο θα συμβεί αν πάρει αυτός την πρωτοβουλία να μου απευθυνθεί χρησιμοποιώντας το ίδιο όνομα, τις ατελείωτες ώρες που σκάβω το μάρμαρο με το καθημερινό μου βάδην, σταματώντας πού και πού να κόψω καμιά φρέζα μπαλκονιού για το βάζο μου. Ετσι συμβαίνει συνήθως με τους συνονόματους. Εχουν ανεπτυγμένο το ένστικτο της αναγνώρισης και της συνενοχής. Σέβονται και ομνύουν στην τυχαιότητα και την ανάγκη γιατί εκεί μέσα κρύβονται τα επιχειρήματα και οι μηχανισμοί της επιβίωσης.

Σκέφτομαι τι θα γίνει στην απίθανη περίπτωση που θα ‘ρθει κι εμάς η σειρά μας να εμβολιαστούμε. Πώς θα μας ξεκολλήσουν απ’ τα μπαλκόνια μας τα ΕΜΑΚ, η Πυροσβεστική, οι αλεξιπτωτιστές, οι αλπινιστές, οι Ειδικές Δυνάμεις, ο Κινγκ Κονγκ ο ίδιος. Ποιος θα ξεβιδώσει με το κατσαβιδάκι του τους μεντεσέδες που στηρίζουν τη βεράντα μας, να γύρει μονόπαντα αδειάζοντας όλο της το περιεχόμενο στον δρόμο.

«Μπαλκονάνθρωποι στο οδόστρωμα». Να ένα μελλοντικό λογοτεχνικό αριστούργημα! Δίνω μερικά tips για να διευκολύνω τη δουλειά του μελλοντικού χρονικογράφου: Παρουσιάζουν μια μικρή ευαισθησία στη μέση από το συνεχές ξεβοτάνισμα, βλέπουν μόνον τα μικρά και όχι τα μεγάλα, κι αν τους φωνάξεις και γυρίσουν, και πάλι θα δεις την πλάτη τους.

μπαλκονάνθρωποι
12 Shares
συνεχεια αναγνωσης

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο Κρητικός και η Κρητικιά ως καρικατούρες στα ελληνικά ριάλιτι

Δημοσιεύτηκε

στις

reality Κρητικοί
74 Shares

Ο ρόλος του “Κρητικού” στα ριάλιτι είναι μια σταθερή καρικατούρα στα 20 και κάτι χρόνια μες τα οποία τα εν λόγω προγράμματα διαμορφώνουν τη νεοελλαδίτικη pop κουλτούρα μας.

Συνήθως ο Κρητικός των ριάλιτι παρουσιάζεται ως τηλεοπτικός ιθαγενής μεταξύ “κάγκουρα” και “κλαρίνου” επαρχίας του Τέξας με μπράτσα Made in Taiwan, ο οποίος ως “παλαιάς κοπής αρσενικό” ξέρει ότι η γυναίκα πέφτει με ρόπαλο σε συνέχεια της “αντίληψης” της ζωή των σπηλαίων.

Διαβάστε επίσης:
Τι έχει πάει τόσο λάθος με τα Ελληνικά ριάλιτι;

Η Kρητικιά από την άλλη αναδύεται ως καπάτσα, ελαφροχαζή χωριάτα με μια ιδεοληπτική εμμονή με το γάμο , τα παιδιά και τη μικρή βίλα στο Λιβάδι.

Στερεοτυπικές αντιλήψεις με μαριονέτες στη τελική τους ίδιους του παίκτες, οι οποίοι συνειδητά ή υποσυνείδητα γίνονται οι πρεσβευτές της πιο Μεσαιωνικής πλευράς του τόπου.

Αλήθεια όμως ποιος είναι αυτός ο τόπος; Ποια είναι η Κρήτη;

Στη δική μου αντίληψη, πιστεύω πως ζω σε έναν τόπο που όλες οι φυλές έχουμε μερτικό στο τι ήμασταν, τι είμαστε και τι θα γίνουμε.

Ίσως μπερδεύουμε πολλές φορές την τοπική υπερηφάνεια με τον τοπικισμό και σίγουρα δημιουργούμε πληγές που όμως αργά ή γρήγορα αποκτούμε την αυτογνωσία να γιατρέψουμε.

Μιας και ζούμε μέσα σε πανδημία και το “προλαμβάνειν” είναι σημαντικότερο του “θεραπεύειν”, καλό είναι να πούμε ότι πρότυπο για reality δεν αναθρέψαμε ακόμα.

Έχει νομίζω τη σημασία του να τονιστεί πως αυτό που οι τηλεοπτικοί δέκτες σε εβδομαδιαία βάση παρουσιάζουν, δεν είναι ούτε παπούτσι, ούτε μπάλωμα του τόπου μας…

Γιώργος Καλομοίρης | facebook

 

reality Κρητικοί
74 Shares
συνεχεια αναγνωσης

ΑΠΟΨΕΙΣ

Το παράδοξο του Ρεθύμνου: Πρώτο σε κρούσματα, τελευταίο σε εμβολιασμούς…

Δημοσιεύτηκε

στις

Ρέθυμνο κορονοϊός
168 Shares

Άπαντες στο Ρέθυμνο περίμεναν μία ολόκληρη μέρα, μέχρι να ακούσουν το απόγευμα της Παρασκευής την τελική εισήγηση των λοιμωξιολόγων για το εάν τελικά ολόκληρη η Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης θα ακολουθήσει τα βήματα του δήμου Ρεθύμνης και θα ενταχθεί στην επονομαζόμενη «κόκκινη ζώνη». Το στόμα του Νίκου Χαρδαλιά ήρθε να επιβεβαιώσει τους ψιθύρους πού έβλεπαν όλη την  Περιφέρεια να εισέρχεται στο μάτι του κυκλώνα μετά και τις ανακοινώσεις των τελευταίων ημερών, που γνωστοποιούσαν διψήφια νούμερα με διασπορά και στην ενδοχώρα.

Γράφει ο Ντίνος Ρητινιώτης για το Daynight.gr

Είναι δεδομένο και το ανέδειξε ακόμη πιο έντονα η πρόσφατα αναφορά της ΔΕΥΑΡ περί αυξημένου ιικού φορτίου στα λύματα: η κατάσταση στην Π.Ε. Ρεθύμνου δεν είναι ιδεατή. Και δεν θα μπορούσε να είναι ιδεατή με 160 ενεργά κρούσματα.

Ο κορονοϊός απειλεί με την παρουσία του μια Περιφερειακή ενότητα που στα προηγούμενα κύματα έδειξε μεγάλη αντοχή και περιορισμένη μεταδοτικότητα, οπότε είναι πιο επιτακτικό από ποτέ να ρίξουμε μια ματιά στην συνθετότητα του προβλήματος:  αυτή καθρεφτίζεται στα νούμερα που -ναι μεν κάποιες φορές κρύβουν την αλήθεια, αλλά- σε αυτή την περίπτωση είναι χαρακτηριστικά:

 

Όπως μπορείτε να δείτε στον πίνακα που ανάρτησε ο κ. Γιώργος Νάστος, παρά το γεγονός ότι το Ρέθυμνο κρατάει εδώ και μέρες τα «μαύρα» ηνία στους αριθμούς των κρουσμάτων σε παγκρήτιο επίπεδο, εντούτοις βρίσκεται στην τελευταία θέση από πλευράς εμβολιασμών. Έχουμε, με απλά λόγια, τα περισσότερα κρούσματα και τους λιγότερους εμβολιασμούς!

Το επιβεβαίωσε στην  ΕΡΤ Ηρακλείου η διοικήτρια της ΥΠΕ Κρήτης, Λένα Μπορμπουδάκη: το Ηράκλειο βρίσκεται στην 6η θέση πανελλαδικά, τα Χανιά στην 12η, το Λασίθι στην 19η, ενώ το Ρέθυμνο παραμένει αρκετά πιο πίσω αναφορικά με τους εμβολιασμούς, κάτι που αποτυπώνεται και στον αριθμό των εμβολιασμένων υγειονομικών του τοπικού νοσοκομείου.

Το παράδοξο αυτό, επισημαίνει ο κ. Νάστος, μπορεί να έχει πολλές αναγνώσεις: είτε έχει να κάνει με την έλλειψη διαθέσιμων εμβολίων, είτε με τον μικρό αριθμό των εμβολιαστικών κέντρων ή το πιο επικίνδυνο από όλα: τη χαμηλή συμμετοχή του κόσμου, την άρνηση να σπεύσει να εμβολιαστεί.

Τις πταίει

Δεν γνωρίζουμε αν υφίσταται η πιθανότητα ανεπάρκειας (των όποιων διαθέσιμων) εμβολίων, τη στιγμή που σε επίπεδο Κρήτης δεν φαίνεται να υπάρχει αντίστοιχο πρόβλημα: στις πολυπληθείς περιφερειακές ενότητες Ηρακλείου και Χανίων ο εμβολιασμός των πολιτών κρίνεται ικανοποιητικός ως ένα βαθμό, ενώ την ίδια στιγμή το Λασίθι φαίνεται (συγκριτικά με το Ρέθυμνο) να τρέχει με… χίλια. Δεν γίνεται να χάθηκαν τα εμβόλια σε κάποια στροφή του ΒΟΑΚ. Αν οι τοπικοί φορείς, έχουν αντίθετη εικόνα, καλό είναι να βγουν και να το καταγγείλουν. Δεν το έχουν κάνει, οπότε η λογική λέει πως όλα βαίνουν καλώς με τον αριθμό των διαθέσιμων εμβολίων.

Η ύπαρξη ικανού αριθμού εμβολιαστικών κέντρων, από την άλλη, θα ήταν ένας παράγοντας που θα μπορούσαμε να εξετάσουμε. Αλλού. Όχι στο Ρέθυμνο. Στο Ρέθυμνο, έχουμε τόσα όσα. Δεν υπάρχει καμία επίσημη αναφορά που να επιβεβαιώνει ότι τα εμβόλια… τρέχουν από τα μπατζάκια μας κι εμείς δεν έχουμε εγκαταστάσεις ή προσωπικό για να  διεκπεραιώσουν τη διαδικασία. Επομένως;

Επομένως ερχόμαστε στην τρίτη υπόθεση του κ. Νάστου, που είναι και η πιο πιθανή: η άρνηση, η αμέλεια, ο φόβος (ονομάστε το όπως εσείς θέλετε) των κατοίκων της Π.Ε. Ρεθύμνου να κλείσουν ραντεβού και να σπεύσουν να εμβολιαστούν. Δείτε λίγο τα νούμερα που δημοσιεύτηκαν χτες, Παρασεκυή:

  • Ηράκλειο: 13.299 εμβολιασμοί, 577  πραγματοποιήθηκαν σήμερα
  • Χανιά:  8463 εμβολιασμοί, 396 πραγματοποιήθηκαν σήμερα
  • Λασίθι: 5162 εμβολιασμοί, 246 πραγματοποιήθηκαν σήμερα
  • Ρέθυμνο: 3201  εμβολιασμοί, 150 πραγματοποιήθηκαν σήμερα

Αφήνουμε έξω από τη σύγκριση Ηράκλειο και Χανιά και εστιάζουμε στο εξής παράδοξο: η Π.Ε. Ρεθύμνου των 87.582 κατοίκων, συγκριτικά με την Π.Ε. Λασιθίου των  74.006 κατοίκων, εμφανίζει μικρότερο αριθμό εμβολιασθέντων (σε επίπεδο ημέρας αλλά και συνολικά). Οι προηγούμενες ημέρες ήταν σκληρές για το Λασίθι και τα αλλεπάλληλα κρούσματα ενδεχομένως να επιτάχυναν την εμβολιαστική διαδικασία ή ακόμα και να έδωσαν το ερέθισμα στους κατοίκους που είχαν αμφιβολίες, να σπεύσουν να εμβολιαστούν. Κράτος και πολίτες, δηλαδή, λειτούργησαν με κατασταλτική νοοτροπία και όχι με προληπτική, όπως άπαντες οφείλουμε να πράξουμε απέναντι στην πανδημία. Μένει να δούμε τις μέρες που ακολουθούν αν τα χαμηλά ποσοστά των εμβολιασθέντων στο Ρέθυμνο σχετίζονται με τον παράγοντα της εθελούσιας απουσίας των ηλικιωμένων κατοίκων ή με την ανεπάρκεια του κεντρικού επιπέδου. Αν ισχύει η πρώτη πιθανότητα, ας είναι η έκρηξη στα κρούσματα των ημερών ένα εφαλτήριο, έστω και ετεροχρονισμένο, που θα θωρακίσει την πόλη και ολόκληρη την Περιφέρεια. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, οφείλουμε άπαντες να επανεξετάσουμε τη στρατηγική προσέγγισης του γενικού πληθυσμού σχετικά με την αναγκαιότητα για εμβολιασμό. Μια στρατηγική ενημέρωσης χωρίς αστερίσκους και μισόλογα, μια στρατηγική που θα κινητοποιήσει και θα κινητροποιήσει τους πάντες. Χτες. Όχι αύριο.

Ρέθυμνο κορονοϊός
168 Shares
συνεχεια αναγνωσης
Διαφήμιση
Διαφήμιση SYNKA

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Copy link
Powered by Social Snap