Οι φορολογικές παγίδες στην αγορά ακινήτων: Τι πρέπει να προσέχουν όσοι απέκτησαν σπίτι φέτος – Πώς θα καλύψουν τα τεκμήρια

Προκλήσεις και τεκμήρια στην αγορά ακινήτων το 2025

Παρά τις αυξημένες τιμές πώλησης, η αγορά ακινήτων συνεχίζει να παρουσιάζει έντονη κινητικότητα με πλήθος συναλλαγών. Ωστόσο, οι φορολογούμενοι που προχώρησαν σε απόκτηση κατοικίας εντός του 2025 θα βρεθούν αντιμέτωποι με έναν σύνθετο φορολογικό γρίφο κατά την υποβολή των δηλώσεων το 2026. Η κύρια δυσκολία εστιάζεται στα τεκμήρια απόκτησης περιουσιακών στοιχείων, καθώς το «πόθεν έσχες» μπορεί να προκαλέσει σημαντικές επιβαρύνσεις αν δεν υπάρξει σωστή προετοιμασία. Παρόλο που τα τεκμήρια διαβίωσης κατοικιών μειώθηκαν φέτος έως και 35%, η δαπάνη για την ίδια την αγορά παραμένει καθοριστικός παράγοντας για τον τελικό φόρο.

Η διαχείριση του πόθεν έσχες και της δαπάνης απόκτησης

Πώς υπολογίζεται το συνολικό κόστος

Στη δαπάνη για την αγορά ακινήτων η εφορία δεν προσμετρά μόνο το καθαρό τίμημα που αναγράφεται στο συμβόλαιο. Συμπεριλαμβάνονται επίσης ο φόρος μεταβίβασης, οι αμοιβές των συμβολαιογράφων και κάθε άλλη επιβάρυνση που συνοδεύει τη συναλλαγή. Ως βάση υπολογισμού λαμβάνεται το ποσό του συμβολαίου, εκτός εάν από μετέπειτα έλεγχο προκύψει μεγαλύτερο πραγματικό κόστος. Επιπλέον, κρίσιμος χρόνος θεωρείται η υπογραφή του συμβολαίου, υπό την προϋπόθεση ότι έχει εξοφληθεί το τίμημα, ενώ σε περιπτώσεις δόσεων η δαπάνη επιμερίζεται στα αντίστοιχα έτη.

Ειδικές περιπτώσεις: Ανέγερση και συνιδιοκτησία

• Οικοδομές: Στην ανέγερση κτιρίων που διαρκεί πάνω από ένα έτος, το κόστος κατανέμεται ανάλογα με τις εργασίες κάθε περιόδου.

• Προσθήκες: Οι επεκτάσεις θεωρούνται δαπάνη απόκτησης, σε αντίθεση με τις απλές εργασίες συντήρησης.

• Κυριότητα: Σε περιπτώσεις ψιλής κυριότητας, επικαρπίας ή πλειστηριασμών, ο επιμερισμός γίνεται βάσει των ποσοστών που ορίζει ο νόμος.

Μέθοδοι κάλυψης και αποφυγής πρόσθετων φόρων

Τρόποι δικαιολόγησης των χρημάτων

Εάν τα δηλωθέντα εισοδήματα του έτους δεν επαρκούν για να καλύψουν την αγορά ακινήτων, οι φορολογούμενοι κινδυνεύουν με πρόσθετη φορολόγηση επί τεκμαρτών εισοδημάτων. Η νομοθεσία παρέχει συγκεκριμένες εναλλακτικές για την κάλυψη της διαφοράς:

1. Ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών.

2. Τραπεζικός δανεισμός.

3. Χρηματικές γονικές παροχές ή δάνεια από συγγενικά πρόσωπα.

4. Έσοδα από την εκποίηση άλλων περιουσιακών στοιχείων.

Επισημαίνεται ότι για όλες τις παραπάνω περιπτώσεις είναι απαραίτητη η κατοχή των νόμιμων παραστατικών, καθώς η φορολογική αρχή δεν αναγνωρίζει την κάλυψη των τεκμηρίων χωρίς τις σχετικές αποδείξεις.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr