Βρειτε μας στα Social Media
 

ΕΛΛΑΔΑ

Δείτε πως περιγράφει την απόδραση του ο Παλαιόκωστας στο βιβλίο του!

Δημοσιεύτηκε

στις

Διαφήμιση XALKIADAKIS
Διαφήμιση XALKIADAKIS

Βασίλης Παλαιοκώστας: Ένα όνομα… μια ιστορία, η οποία μάλιστα γίνεται και βιβλίο! Η «Εφ.Συν.» δημοσιεύει τρία χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το βιβλίο του «Έλληνα Ρομπέν των φτωχών», το οποίο κυκλοφορεί σήμερα, Τετάρτη 12.06.2019, στα βιβλιοπωλεία από τις «Εκδόσεις των Συναδέλφων» με τίτλο «Μια φυσιολογική ζωή. Δράσεις και αποδράσεις ενός επικηρυγμένου».

Ο «Ελληνας Ρομπέν των φτωχών». Αυτός είναι ο τίτλος που υιοθετήθηκε όχι μόνο από τα ελληνικά ΜΜΕ, αλλά και από το έγκυρο βρετανικό BBC magazine το οποίο σε ένα κινηματογραφικό αφιέρωμα περιγράφει τη ζωή του «άπιαστου» καταζητούμενου ληστή τραπεζών Βασίλη Παλαιοκώστα. Από την εξίσου κινηματογραφική απόδρασή του από τις φυλακές με ελικόπτερο το 2009 «ο Ρομπέν των βουνών» παραμένει ασύλληπτος.

Ο επικηρυγμένος ληστής σε όλη της διάρκεια της δράσης του φέρεται να μοίραζε σε φτωχούς και αδύναμους πολίτες χρήματα από τις ληστείες, ενώ ποτέ δεν χρησιμοποίησε το όπλο του εναντίον οποιουδήποτε. Στον Παλαιοκώστα φορτώθηκαν και άλλες ληστείες, αλλά ο ίδιος τις αρνείται κατηγορηματικά, επιμένοντας ότι έκανε μόνο ληστείες τραπεζών. Τέλος, για την απαγωγή του επιχειρηματία εξηγεί ο ίδιος στο βιβλίο του πώς και γιατί την έκανε, ενώ ο ίδιος ο επιχειρηματίας δήλωσε ότι ποτέ δεν τον κακομεταχειρίστηκαν στη διάρκεια της «κράτησής» του. Σε κάθε περίπτωση η τελευταία αυτή ενέργεια βάρυνε το ήδη βαρύ κατηγορητήριο με τελική ποινή 58 χρόνια κάθειρξη.

Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης ο ακροδεξιός ρατσιστής Μπρέιβικ που δολοφόνησε εν ψυχρώ 69 νεολαίους καταδικάστηκε σε 21 χρόνια κάθειρξη. Τώρα ο «άπιαστος» ληστής εξιστορεί τη δική του αλήθεια στο βιβλίο του, που από σήμερα κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία με τίτλο «Μια φυσιολογική ζωή. Δράσεις και αποδράσεις ενός επικηρυγμένου».

Μικρό σημείωμα από τον εκδότη

«Το βιβλίο αυτό έφτασε στα χέρια μας από δικηγόρο των Αθηνών, που και αυτή με τη σειρά της το παρέλαβε σε φάκελο που έφτασε (άγνωστο πώς) στο γραφείο της. Ο φάκελος περιείχε, εκτός από το κείμενο του βιβλίου, και μία ιδιόχειρη επιστολή του συγγραφέα με το παλαμικό του αποτύπωμα, η οποία εξουσιοδοτούσε τη δικηγόρο να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την έκδοση του βιβλίου του.

Εμείς στις «Εκδόσεις των Συναδέλφων» ούτε γραφολόγοι είμαστε ούτε και έχουμε (προφανώς!) κάποιο αρχείο αποτυπωμάτων, αλλά το κείμενο του βιβλίου, με τις τόσες λεπτομέρειες που δεν μπορεί να τις γνωρίζει τρίτος, και το περιεχόμενο του κειμένου της επιστολής συνηγορούν στο γεγονός ότι είναι γνήσια», αναφέρει χαρακτηριστικά ο εκδότης για το βιβλίο που υπογράφει ο Βασίλης Παλαιοκώστας.

Βασίλης Παλαιοκώστας: «Να δώσουν στη δημοσιότητα το διαβατήριό μου»

Απ’ τον Δεκέμβρη του ’91 ως τον Απρίλη του ’92 κι απ’ τις αρχές φθινοπώρου του ίδιου έτους ως τον Απρίλη του ’95, εγώ κι ο Νίκος βρισκόμασταν εκτός Ελλάδος. Για την πρώτη χρονική περίοδο δεν έχω αποδείξεις, μόνο μαρτυρίες. Για τη δεύτερη ατράνταχτες.

Οι αποδείξεις αυτές βρίσκονται ήδη στα χέρια της ΕΛ.ΑΣ. απ’ τον Αύγουστο του ’08. Κατά τη σύλληψή μου στο σπίτι-καταφύγιο στη Σουρωτή, ανάμεσα σε άλλα γνήσια έγγραφα (όπως ταυτότητα), η αστυνομία βρήκε και κατάσχεσε και το βραζιλιάνικο διαβατήριό μου, το οποίο στο εσωτερικό του έχει σφραγίδες εισόδου και εξόδου είκοσι και πλέον χωρών στις οποίες και ταξίδεψα όλη εκείνη την περίοδο.

Μέσα απ’ το βιβλίο μου, που είναι και η μόνη πρόσβαση που μπορώ να έχω στο δημόσιο λόγο ζώντας ως καταζητούμενος, προκαλώ την ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. να δώσει στη δημοσιότητα το συγκεκριμένο διαβατήριο (έτσι όπως είναι, χωρίς καμιά παρέμβαση), το οποίο κράτησαν κρυφό τόσα χρόνια όλοι οι προκάτοχοί τους για να μην αποκαλυφθεί με πόση ευκολία στήνονται αλλεπάλληλα κατηγορητήρια σε βάρος καταζητούμενων, και όχι μόνο.

Σημειωτέο ότι η ΕΛ.ΑΣ. δεν γνωρίζει απολύτως τίποτα για αυτά τα ταξίδια. Το μόνο που ενδιέφερε τους επικεφαλής της ήταν να καταχωνιάσουν το διαβατήριο μην δει το φως της δημοσιότητας και αποκαλυφθεί η σωρεία στημένων κατηγορητηρίων σε βάρος μου. Κατά τα άλλα, αναφερόμενη στο πρόσωπό μου, με αποκαλεί «ο γνωστός κακοποιός», παρόλο που για την ίδια «ο γνωστός κακοποιός» είναι ένας άγνωστος!

Ελπίζω οι εισαγγελικές αρχές να βρουν τη χαμένη τους αξιοπρέπεια και να πράξουν το αυτονόητο. Να ερευνήσουν όλες τις πτυχές αυτού του θέματος. Όχι για να καταλογιστούν ευθύνες (είναι το τελευταίο που με απασχολεί και έχει σημασία), αλλά για να ενημερωθεί ο πολίτης τι σκατά συμβαίνει πίσω απ’ το χαλύβδινο προστατευτικό παραπέτασμα, όπου δρουν ανεξέλεγκτες διωκτικές αρχές, και ποιες παραθεσμικές μεθόδους κι αθέμιτα μέσα χρησιμοποιούν όλοι εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την τήρηση του συντάγματος», αναφέρει ο Βασίλης Παλαιοκώστας.

Βασίλης Παλαιοκώστας: «Τα δέκα επιπλέον στημένα κατηγορητήρια»

Και συνεχίζει: «Ας είναι ένα είδος ηθικής κάθαρσης για τα δέκα επιπλέον στημένα κατηγορητήρια που οι ίδιοι εκδικάσανε και τις οχτώ-δέκα καταδικαστικές αποφάσεις, που φόρτωσαν στην πλάτη μου εκατό-εκατόν πενήντα επιπλέον χρόνια κάθειρξης. Οι παραπάνω αριθμοί είναι κατά προσέγγιση. Πέντε πάνω, πέντε κάτω… Ποιος νοιάζεται στ’ αλήθεια; Αυτά είναι λεπτομέρειες για το ελληνικό δίκαιο!

Επειδή πάντα θέλω να είμαι σαφέστατος: Η περίοδος στην οποία αναφέρομαι είναι απ’ την απόδρασή μου τον δεκαπενταύγουστο του ’91 μέχρι τις 20 Δεκέμβρη του ’99, οπότε και με συνέλαβαν στη Λιβαδειά. Στο παραπάνω χρονικό διάστημα κατηγορήθηκα για τρεις ένοπλες ληστείες τραπεζών, στις οποίες ήμουν ένοχος και καταδικάστηκα. Οι δύο από αυτές ήταν της Καλαμπάκας και των Ιωαννίνων, τις οποίες εξιστόρησα.

Ό,τι άλλο έχει να κάνει με ένοπλη ληστεία και κατηγορήθηκα (τράπεζες, σούπερ μάρκετ, ΟΤΕ, ΕΛΤΑ και ένα σωρό άλλα) ήταν πλεκτάνες-χρεώματα της ΕΛ.ΑΣ.! Έως και τώρα, δεν έχω διαπράξει ποτέ ένοπλη ληστεία σε οποιονδήποτε άλλον οργανισμό πέρα από τράπεζες. Κυριολεκτώ-ακριβολογώ!Δεν ξόδεψα την περισσότερη ζωή μου κυνηγημένος για να υπηρετώ το ψέμα. Δυστυχώς, σε κοινωνίες που βασιλεύει το ψέμα, μόνο από καταζητούμενους μπορεί να ακούσεις αλήθειες…».

Η απόδραση από τον Κορυδαλλό

Υπολογίσαμε την ώρα και φύγαμε μαζί απ’ το κελί μου. Ο Αλκέτ γύρω από τη μέση του και κάτω από το μπλουζάκι του είχε μια αλυσίδα και ένα λουκέτο. Εγώ κράταγα μια πλαστική σακούλα που μέσα είχε μια μεγάλη κόκκινη σημαία μεταξοτυπία. Είχαμε επίσης από ένα αυτοσχέδιο μαχαίρι για τυχόν ήρωες. Φτάσαμε και σταθήκαμε πως δήθεν κουβεντιάζουμε μέσα απ’ την κιγκλιδωτή πόρτα που οδηγούσε στο προαύλιο. Δεν πέρασαν δυο λεπτά, όταν είδαμε στον ορίζοντα και στο ύψος του Κηφισού περί­που το ελικόπτερο να κατευθύνεται βόρεια και κάποια στιγμή το χάσαμε απ’ τα μάτια μας. Μπήκα στα μπάνια που ήταν ακριβώς απέναντί μας και προσπάθησα να καλέσω τον μικρό στο κινητό. Δεν απαντούσε. Βγαίνοντας, ήρθε στα αυτιά μου βαρύς υπόκωφος ήχος.

Βασίλης Παλαιοκώστας: «Πάμε, φίλε, έρχονται», μου είπε ο Αλκέτ.

«Περάσαμε μαζί την πόρτα και ο Αλκέτ την έκλεισε πίσω του. Έβγαλε απ’ τη μέση του την αλυσίδα, την πέρασε γύρω από τα κάγκελα και την κλείδωσε με το λουκέτο. Κατευθυνθήκαμε στο κέντρο του προαυλίου. Απλώσαμε ως σημαδούρα την κόκκινη σημαία που πάνω της είχε μαύρο φόντο τη μορφή του Τσε Γκεβάρα. Τρεις κρατούμενοι είχαν μείνει στο κέντρο να κοιτάζουν το ελικόπτερο. Πήγα κοντά τους. Έδωσα ένα γερό χαστούκι στο σβέρκο του πιο φουσκωτού. Γύρισε σαστισμένος, μαζί κι οι άλλοι δύο. Όταν με είδαν λάκισαν.

Ο υπάλληλος προαυλίου ήταν παλαιστικός τύπος, καθόταν στο κάτω μέρος κοντά σ’ ένα συντριβανάκι. Δεν το κούνησε ρούπι παρά καθόταν όπως όλοι οι κρατούμενοι και απολάμβανε το απρόσμενο θέαμα. Το ελικόπτερο είχε φτάσει, βρισκόταν στα εκατό μέτρα απ’ τον εξωτερικό μαντρότοιχο. Σε δευτερόλεπτα, μπήκε πάνω απ’ το κέντρο του προαυλίου, πήρε θέση προσγείωσης κι άρχισε να κατεβαίνει. Η σκόνη και η άμμος του χαλικόστρωτου σηκώθηκαν στον αέρα κάνοντας την ατμόσφαιρα αποπνικτική. Το προαύλιο φάνταζε χτυπημένο από σφοδρή αμμοθύελλα. Ο εκκωφαντικός, ξερός κρότος από τους έλικες, που τον πολλαπλασίαζε το τσιμεντένιο κτίριο της ακτίνας και του μαντρότοιχου, δονούσε ολόκληρη τη φυλακή, θαρρείς να την γκρεμίσει.

Οι αισθήσεις μας βρίσκονταν σε ύψιστο συναγερμό. Η αδρεναλίνη έσπαγε κοντέρ. Όλα φαίνονταν να εξελίσσονται σε αργή κίνηση, σε μια τρισδιάστατη εικονική πραγματικότητα. Ένιωθα πως έβλεπα το κάθε γύρισμα του έλικα, τον κάθε κόκκο άμμου που πεταγόταν στον αέρα και αισθανόμουν το κάθε κύμα ήχου να χτυπά τα τύμπανα των αυτιών μου. Για μερικά δεύτερα το ελικόπτερο έμεινε να αιωρείται ένα μέτρο πάνω απ’ τη γη μέχρι να μπούμε και αμέσως ξεκίνησε την άνοδο με ακόμη πιο θορυβώδη τρόπο. Σε λίγο, αφήναμε πίσω μας το κτιριακό συγκρότημα του Κορυδαλλού, πετώντας προς τη γλυκιά ελευθερία. Οι πιτσιρικάδες δεν χαλάρωσαν λεπτό, ακόμη απειλούσαν με το πιστόλι και τη χειροβομβίδα τον πιλότο φοβερίζοντάς τον.

– Εντάξει, παιδιά. Δώστε μας όπλα, αναλαμβάνουμε εμείς.

Ο Σπυράκος έβγαλε απ’ το σακίδιο ένα Σκόρπιον για τον Αλκέτ κι ένα κοντό Καλάσνικοφ για μένα. Το όπλισα κι απευθύνθηκα στον πιλότο.

– Ηρέμησε, μην τα σκατώσεις τώρα που τελειώνει η περιπέτειά σου. Θα μας αφήσεις στο νεκροταφείο του Σχιστού για να πας εσύ στο σπίτι σου κι εμείς στις δουλειές μας.

Το κλίμα αποφορτίστηκε μέσα στην καμπίνα, οι αεροπειρατές μάς χαμογέλασαν γεμάτοι καμάρι. Ήταν λεβεντόπαιδα. Αποδείκνυαν πως η ψυχή μπορεί να πετάξει και χωρίς μηχανική υποστήριξη, αλλά αν αυτή βρεθεί, γίνεται θεαματική εναέρια απόδραση», αναφέρει ο Βασίλης Παλαιοκώστας περιγράφοντας βήμα – βήμα την κινηματογραφική του απόδραση.

Ο Βασίλης Παλαιοκώστας για την απαγωγή Χαΐτογλου

Και συνεχίζει για την απαγωγή που συγκλόνισε τη χώρα: «Η λήψη απόφασης για το ύψος του ποσού των λύτρων που απαιτούσαμε έχει μια μικρή αλλά άκρως αποκαλυπτική ιστορία. Όταν ξεκίνησα την έρευνά μου για την οικογένεια Χαΐτογλου, όλα τα στοιχεία συνηγορούσαν ότι πρόκειται για μια παλιά, εύρωστη οικονομικά οικογένεια.

Οι ισολογισμοί που δημοσιοποιούσε κάθε χρόνο η επιχείρησή τους ήταν πάντα κερδοφόροι, με αποκορύφωμα τον τελευταίο που τα καθαρά κέρδη ήταν κοντά στο ένα δις δραχμές (χώρια αυτά που δεν δηλώναν, μιας και μιλάμε για οικογενειακές ελληνικές επιχειρήσεις). Συνυπολογίζοντας την οικονομική δυνατότητα του στόχου, τις δικές μας καταβολές, τις μελλοντικές μας ανάγκες, το συμπύκνωμα κόπου που θα καταβάλαμε κ.λπ., η εκτίμησή μου για την ισορροπία στόχου κι απαίτησης ήταν πως δύο δις δραχμές ήταν λογικότατη απαίτηση.

Οι έλληνες (όχι μόνο) παράνομοι, όντας προλετάριοι, διακατέχονταν από έναν υφέρποντα ταξικό ραγιαδισμό, που σε συνδυασμό με την έλλειψη γνώσης για τη ροή του χρήματος, τον όγκο του, πού αυτό καταλήγει και την άγνοια ευθύνης του ρόλου που επωμίζονταν παίρνοντας τα όπλα, λειτουργούσαν άθελά τους τυχοδιωκτικά. Σε μια υποτιθέμενη πρόταση απαγωγής ενός μεγαλοβιομήχανου με πολύ μεγάλη κακή επιρροή στην πολιτική-κοινωνική ζωή κι ενός υποδεέστερης οικονομικής εμβέλειας με ανύπαρκτη συμμετοχή στη διαπλοκή και ενασχόληση με τα κοινά, εντελώς αψυχολόγητα θα διάλεγαν τον δεύτερο. Ακόμη κι αν υπήρχε η διαβεβαίωση πως το ρίσκο (ποινικό, σπατάλη ενέργειας, πιθανότητα σύλληψης κ.λπ.) ήταν ακριβώς το ίδιο. Ο Νίκος δυστυχώς δεν ξέ­φευγε πολύ απ’ την πικρή αυτή διαπίστωση. Φαίνεται λοιπόν πως πέρα απ’ τη γνώση και τις αρετές που καθορίζουν τις αποφάσεις μας (συνυπολογίζοντας την ποιότητα του ατομικού δικαίου του καθενός μας), καθοριστικό ρόλο παίζει η σοβαρότητα με την οποία αντιλαμβανόμαστε το ρόλο της δράσης μας κι όλες τις παραμέτρους της.

Το χρήμα για εμάς είχε αξία μόνο όσον αφορά την κάλυψη των εξόδων που μας χρειάζονταν για να διατηρούμε την ελευθερία μας (που δεν ήταν λίγα). Τέτοια έξοδα μπορούσαν να καλυφθούν από μια ληστεία τράπεζας το χρόνο, αν δεν είχαμε σκοπό να το κουνήσουμε απ’ την Ελλάδα. Η απαγωγή επιλέχθηκε ακριβώς γιατί είχαμε αποφασίσει να την εγκαταλείψουμε για πάντα.

Αφού ο λαός δεν είχε τη διορατικότητα και το σθένος να ξεσηκωθεί, να φορτώσει τα βρωμερά τρωκτικά των οικονομικοπολιτικών δυναστειών που μολύνουν αυτό τον τόπο σε ένα κρουαζιερόπλοιο (τόσα έχουν) κι αν όχι να το βυθίσει μεσοπέλαγα (ας μην μολύνουμε τις θάλασσές μας), να τα διώξει ως ανεπιθύμητα απ’ τη χώρα, δίνοντάς τους την ευκαιρία να ταξιδέψουν στους οικονομικούς τους παραδείσους ροκανίζοντας τα κλεμμένα, παρά προσπαθούσε να τους μοιάσει στην μπαμπεσιά, μας εξανάγκαζαν εκείνα να ξενιτευτούμε! Κι αφού θα μας διώχνανε για πάντα απ’ τον τόπο μας, κάποιο τρωκτικό έπρεπε να πληρώσει απ’ τα κλεμμένα του που ούτως ή άλλως ποτέ δεν θα επέστρεφε στον ελληνικό λαό«.

Πηγή: efsyn.gr
Φωτογραφίες αρχείου: Intime

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση Cretanphysis Face Cream
Σχολίασε το άρθρο
Ακολουθήστε το Daynight.gr σε Facebook και Instagram
Διαφήμιση Cretanphysis Face Cream

σχολια αναγνωστων

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Επίσημο: Τέλος το AstraZeneca στην Ελλάδα για τους κάτω των 60

Δημοσιεύτηκε

στις

ektakti eidisi εκτακτη ειδηση

Ανακοινώσεις από το υπουργείο Υγείας και την Μαρία Θεοδωρίδου για την πορεία του κορονοϊού στη χώρα, τους εμβολιασμούς αλλά και το εμβόλιο AstraZeneca.

«Στην παρούσα φάση, η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών εισηγείται τον εμβολιασμό με πρώτη δόση με AstraZeneca σε πολίτες άνω των 60 ετών» ανακοίνωσε η πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών, Μαρία Θεοδωρίδου,τονίζοντας ότι οι συστάσεις μπορεί συνεχώς να επικαιροποιούνται.

Στη χώρα μας μέχρι στιγμής εμβολιάζονται με το εμβόλιο της AstraZeneca πολίτες άνω των 30 ετών και συνολικά έχουν καταγραφεί επτά περιστατικά θρομβοεμβολικών επεισοδίων, τρία εκ των οποίων θανατηφόρα.

Δείτε live τις ανακοινώσεις:

ektakti eidisi εκτακτη ειδηση
συνεχεια αναγνωσης

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Κορονοϊός: 472 κρούσματα σήμερα και 18 θάνατοι

Δημοσιεύτηκε

στις

κορονοϊός

Τα νέα εργαστηριακά επιβεβαιωμένα κρούσματα της νόσου που καταγράφηκαν τις τελευταίες 24 ώρες είναι 472, εκ των οποίων 3 εντοπίστηκαν κατόπιν ελέγχων στις πύλες εισόδου της χώρας.

Οι νέοι θάνατοι ασθενών με COVID-19 είναι 18, ενώ από την έναρξη της επιδημίας έχουν καταγραφεί συνολικά 12.443 θάνατοι.

Ο αριθμός των ασθενών που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι είναι 353 (64.5% άνδρες). Η διάμεση ηλικία τους είναι 67 έτη. To 87.3% έχει υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω. Από την αρχή της πανδημίας έχουν εξέλθει από τις ΜΕΘ 2.563 ασθενείς.

κορονοϊός
συνεχεια αναγνωσης

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Ανατροπή: Τέλος το AstraZeneca και για τους κάτω από 60 ετών

Δημοσιεύτηκε

στις

AstraZeneca

Να σταματήσει το εμβόλιο της AstraZeneca να χορηγείται και στους κάτω των 60 ετών στην Ελλάδα, εισηγείται τώρα ο Επιτροπή Εμβολιασμού, σύμφωνα με πληροφορίες.

Η εισήγηση της Επιτροπής φέρεται να βασίζεται στο γεγονός ότι υπάρχει πλέον επάρκεια εμβολίων στην Ελλάδα.

Έτσι, καλεί την κυβέρνηση, να δώσει δυνατότητα στους πολίτες να επιλέξουν ένα από τα άλλα τρία εμβόλια.

Φαίνεται μάλιστα πως η εισήγηση της επιτροπής αφορά ακόμα και εκείνους που έχουν ήδη κλεισμένο ραντεβού με AstraZeneca οι οποίοι μπορούν να αλλάξουν εφόσον το επιθυμούν το ραντεβού τους με άλλο εμβόλιο.

Τις σχετικές ανακοινώσεις αναμένεται να κάνουν το απόγευμα, στις 18:00, η πρόεδρος της Επιτροπής Εμβολιασμού, Μαρία Θεοδωρίδου και ο γγ Πρωτοβάθμιας Φροντίδας, Μάριος Θεμιστοκλέους.

AstraZeneca
συνεχεια αναγνωσης

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Απειλή για βόμβα σε πλοίο – Απομακρύνθηκαν οι επιβάτες

Δημοσιεύτηκε

στις

Speedrunner3

Συναγερμός στο λιμενικό στο νησί της Σερίφου μετά από απειλή για βόμβα στο πλοίο SPEEDRUNNER 3.

Το πλοίο εκκενώθηκε άμεσα, οι επιβάτες αποβιβάστηκαν στο λιμάνι του νησιού και οι άνδρες του λιμενικού απομάκρυναν από το σημείο.

Σύμφωνα με το iefimerida.gr, στέλεχος του Αρχηγείου του Λιμενικού Σώματος επιβεβαίωσε την είδηση. 

«Το Speed Runner έχει καταπλεύσει στη Σέριφο. Εγινε ανώνυμο τηλεφώνημα για τοποθέτηση βόμβας στο πλοίο. Αυτή τη στιγμή οι επιβάτες απομακρύνονται από το Speed Runner. Υπάρχει ήδη σχέδιο για να γίνουν έρευνες. Είναι σε πλήρη εξέλιξη το συμβάν» σημείωσε.

Speedrunner3
συνεχεια αναγνωσης

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

«Κλειδώνει» ο υποχρεωτικός εμβολιασμός – Ποιους θα αφορά

Δημοσιεύτηκε

στις

υποχρεωτικός εμβολιασμός
2 Shares

Πρώτα τα προνόμια, έπειτα η υποχρεωτικότητα. Αυτή τη στρατηγική δύο σταδίων (χρονικών και νομοθετικών) χαράζει η κυβέρνηση και, με το βλέμμα στο τείχος ανοσίας, προτίθεται να είναι ρυθμιστικά έτοιμη το αργότερο στις αρχές του Ιουλίου τόσο για τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς συγκεκριμένων επαγγελματιών όσο και για τις «διευκολύνσεις» – κατά την πρωθυπουργική ορολογία – προς τους κατόχους πιστοποιητικού εμβολιασμού.

Και αν το πάσο ελευθέρας για τους πλήρως εμβολιασμένους (σε κλειστούς χώρους, γήπεδα, ψυχαγωγία κ.ο.κ.) αρχίζει να βρίσκει εφαρμογή ακόμα και εντός του καλοκαιριού, το ρεπορτάζ του in.gr αναφέρει πως είναι ειλημμένη πολιτική απόφαση οι υποχρεωτικοί εμβολιασμοί να εφαρμοστούν από τον Σεπτέμβριο και όχι νωρίτερα.

Μέσα στα επόμενα 24ωρα – πιθανώς την ερχόμενη Τρίτη ή Τετάρτη – ο Πρωθυπουργός παίρνει στα χέρια του το κρίσιμο πόρισμα της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και Τεχνοηθικής. Αυτό θα δημοσιοποιηθεί άμεσα ώστε να «ξεκλειδώσει» η συζήτηση στη δημόσια σφαίρα για περίπου 15 ημέρες και να «κλειδώσουν» οι δύο νομοθετικές ρυθμίσεις «με ευαισθησία» – όπως δεσμεύεται το Μαξίμου – αλλά και με σαφή προτεραιότητα στη δημόσια υγεία.

Εργαζόμενοι

Ενημερωμένες πηγές αναφέρουν ότι τα μέλη της ενδεκαμελούς Επιτροπής βρίσκονται στην τελική ευθεία, με τις αποφάσεις να είναι – την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές – ειλημμένες. Μένει ουσιαστικά να καθαρογραφεί η γνωμοδότηση, στην οποία η κυβέρνηση, κατά πληροφορίες, αναζητεί απαντήσεις και για τα δύο σημεία της στρατηγικής της και όχι μόνο για το εάν η «Ελευθερία» πρέπει να καταστεί υποχρεωτικός μονόδρομος για νευραλγικούς τομείς.

Μοιραία, η νέα εβδομάδα θα αποτελέσει ορόσημο σημαντικών αποφάσεων, με την κυβέρνηση αποφασισμένη να… στεγανοποιήσει οπωσδήποτε τα νοσοκομεία, τις μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων και τα προνοιακά ιδρύματα. Πέρα όμως από τους υγειονομικούς και τους εργαζομένους σε δομές φροντίδας ευπαθών ομάδων, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι στο στάδιο της διαβούλευσης θα προκύψουν και άλλες πληθυσμιακές κατηγορίες τις οποίες θα αφορά το φθινοπωρινό μέτρο του υποχρεωτικού εμβολιασμού. Μένει δηλαδή να φανεί αν η νομοθετική παρέμβαση συμπεριλάβει όσους υπηρετούν στα Σώματα Ασφαλείας, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, εκπαιδευτικούς και άλλους δημοσίους υπαλλήλους που έρχονται καθημερινά σε επαφή με πολίτες.

Δείχνει πολλά η αναφορά κυβερνητικού παράγοντα στα «ΝΕΑ» ότι το ζήτημα της υποχρεωτικότητας θα εξεταστεί «κατά πεδίο» και «ζυγίζοντας τον κίνδυνο για τη δημόσια υγεία» σε συνεργασία με τους ειδικούς. Το κράτος δικαίου, όπως ξεκαθαρίζει η ίδια πηγή, «προφανώς δεν θα επιβάλει υποχρεωτικότητα οριζόντια στον πληθυσμό».

Στον πυρήνα των επιχειρημάτων που στρώνουν τον δρόμο για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό συγκεκριμένων ομάδων στο μοντέλο της ΕΜΑΚ (μετακίνηση των ανεμβολίαστων σε άλλες υπηρεσίες, πρόβλεψη για αναστολή εργασίας, ακόμα και στέρηση μισθού κ.ο.κ.) είναι η προάσπιση της δημόσιας υγείας, σύμφωνα με σχετικές τοποθετήσεις συνταγματολόγων. Ειδικά σε ό,τι αφορά τον ευαίσθητο ρόλο των υγειονομικών και των εργαζομένων σε μονάδες που φροντίζουν ευάλωτους πληθυσμούς όπως οι ηλικιωμένοι. Για τον ίδιο λόγο άλλωστε οι συγκεκριμένες επαγγελματικές ομάδες είχαν τεθεί σε πλήρη προτεραιότητα στην εμβολιαστική επιχείρηση.

Νομοθετικές ρυθμίσεις

Η νομοθετική ομπρέλα αναμένεται να ανοίξει και στον ιδιωτικό τομέα μέσα από τη διεύρυνση των δικαιωμάτων των εμβολιασμένων, καθώς διογκώνεται η απαίτηση για ασφαλείς συνθήκες δραστηριότητας στην οικονομική και κοινωνική σφαίρα. Ιδίως, δε, όταν το ερχόμενο φθινόπωρο και τον χειμώνα οι πολίτες θα συναθροίζονται σε κλειστούς χώρους.

«Κίνητρα είναι απολύτως φυσιολογικό να υπάρξουν…» σχολιάζουν πηγές της κυβέρνησης, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι «δεν θα εμποδίζεται με κανέναν τρόπο η πρόσβαση των πολιτών σε κρίσιμες δομές, όπως είναι τα σχολεία ή τα νοσοκομεία». Αυτό σημαίνει ότι δεν σχεδιάζεται υποχρεωτικότητα εμβολιασμού σε όλες τις δραστηριότητες αλλά διευκόλυνση της αυτορρύθμισης της αγοράς με νομοθετική κάλυψη. Περίπου στο μοντέλο της απαγόρευσης του καπνίσματος σε κλειστούς χώρους. Είναι χαρακτηριστική η πρόσφατη αποστροφή του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι «πολλά εστιατόρια θα μας πουν – και θα τους δώσουμε το δικαίωμα να το κάνουν – ότι δέχονται μόνο εμβολιασμένους πελάτες».

υποχρεωτικός εμβολιασμός
συνεχεια αναγνωσης

ΕΛΛΑΔΑ

Μητέρα Μπερδέση: «Ο δολοφόνος του Τάσου ίσως ήταν στην κηδεία»

Δημοσιεύτηκε

στις

Μπερδέση

Στο προαύλιο του σπιτιού της στις Εργατικές Κατοικίες Ταραμπούρα, είχε απλωμένα ρούχα. Όλα μαύρα. «Αυτά θα συντροφεύουν την υπόλοιπη ζωή μου» ψέλλιζε η Γεωργία Μπερδέση. Στα 67 της χρόνια, μεγάλωσε μόνη της τρία παιδιά. Ο άνδρας της πέθανε όταν ο Τάσος Μπερδέσης ήταν μόλις 17 ετών.

Ήταν λίγο μετά τις 10 το πρωί της Δευτέρας 31 Μαΐου, όταν έμαθε το κακό μαντάτο: «Πως το έμαθα ότι τον σκότωσαν; Καθόμουν εδώ στην αυλή του σπιτιού μου και μιλούσα με μία φίλη. Με παίρνει η κόρη μου και με ρωτάει τι έγινε. Μου λέει θα έρθω σε λίγο. Μετά από λίγο, ξαναπαίρνει. Με ρωτάει αν είναι όλα καλά. Της λέω τι έγινε, γιατί με ξανά πήρες; Και μου απαντά… μην σηκώνεις κανένα τηλέφωνο. Μόνο το δικό μου και του Κώστα.

Και μετά από λίγο τους βλέπω στην αυλή. Είχαν έρθει τα παιδιά μου. Με το που τους είδα κατάλαβα: Άρχισα να φωνάζω: Πέστε το μου. Μου το φάγανε το παιδί; Όχι, μου λένε. Και εγώ άρχισα να φωνάζω. Πέστε μου την αλήθεια. Το ξέρω. Μου τον φάγανε τον Τάσο. Μην με κοροϊδεύετε. Το έβλεπα. Το διαισθανόμουν τόσες μέρες. Το ξέρω. Μην μου το κρύβετε. Φάγανε τον Τάσο» τονίζει στην εφημερίδα Πολιτεία.

Ένα μεγάλο γιατί, κυριαρχεί στο βλέμμα της. Λες και δεν το ‘χει πιστέψει. Είδε το λευκό φέρετρο, τα γάντια πάνω του, ήξερε ότι ο λεβέντης της ήταν με κλειστά μάτια και ταξίδευε για την άλλη ζωή. «Τον είδα και στην κηδεία. Ήρθε πάνω μου, λεβέντης, και εκεί που έκλαιγα με χάιδεψε στο πρόσωπο και μου δίνει ένα φιλί. Το βράδυ το ίδιο. Πετάχτηκα, ταράχτηκα. Ήρθε λεβέντης. Μου λέει η κουνιάδα μου ‘εμείς γιατί δεν μπορούμε να τον δούμε;’. Και της απάντησα ότι σε μένα έρχεται, στη μάνα του. Ήρθε και γέλαγε. Και μού είπε, μάνα μην κλαις. Είμαι καλά και σε προστατεύω. Είμαι δίπλα σου»!

Η κυρία Γεωργία δεν μπορεί να κρατήσει τα δάκρυά της. Όση ώρα μιλούσε δάκρυζε. Αλήθεια, τι μένει μετά από ένα τέτοιο περιστατικό; Οι περισσότεροι ξεχνούν, η μάνα ποτέ: «Εγώ να σου πω την αλήθεια, τον τελευταίο καιρό δεν ήμουν καλά. Κάτι ένιωθα. Και όταν άκουγα τα τελευταία στην Αθήνα αναρωτιόμουν σαν μάνα ‘μην είναι το παιδί μου, μην είναι ο Τάσος μου’. Δεν κοιμόμουν τελευταία τα βράδια. Είχα σαν ένα προαίσθημα. Το έβλεπα. Ο Τάσος δεν έλεγε ποτέ τίποτα για όσα συνέβαιναν. Ότι και να γινόταν μου έλεγε ‘μην αγχώνεσαι’. Του έλεγα ‘παιδί μου άκουσα κάτι’ και μου απαντούσε ‘όλα μάνα είναι καλά. Μην τους ακούς’».

«Να με συγχωρέσει ο Θεός αλλά να μην λιώσει ο φονιάς»

«Τι ζητάω; Να βρεθεί ο ένοχος, να με κοιτάξει κατάμουτρα και να μου πει γιατί το έκανε; Για ποιον λόγο του αφαίρεσε την ζωή! Εμάς μας σκέφτηκε; Τα αδέλφια του, τη μάνα του, τους φίλους του, τους συγγενείς που τον αγαπάνε και πιο πολύ εμένα. Αγωνίστηκα γι’ αυτό το παιδί. Μέρα νύχτα δούλευα. Ο Τάσος πήγε από 12 χρονών για δουλειά. Ήταν εργατικό παιδί. Το ξέρεις ότι όταν πήγε για δουλειά, με τον πρώτο μισθό που πήρε, ήρθε και μου πήρε σκούπα;

Τι να σου πω; Ό,τι θέλαμε ήταν ο Τάσος εδώ. Όλα. Δεν μας άφηνε έτσι. Ερχόταν γιορτές, μας έφερνε από ένα μπουκέτο λουλούδια. Είναι το στερνοπούλι μου. Ο Τάσος δεν ήθελε να με δει να κλαίω. Μανούλα μην κλαις, όλα καλά θα πάνε, μου έλεγε. Κι όμως τώρα… δεν ξέρω πόσο θα αντέξω! Να ψάξει η Αστυνομία να τον βρει και να τον φέρει μπροστά μου. Να ‘ρθει να με κοιτάξει στα μάτια αυτός που μου πήρε το παιδί μου. Μου στέρησε τον Τάσο μου, μου έκλεισε το σπίτι και μου πήρε το λεβέντη μου. Τόσο πολύ τον μισούσε; Και να τον χτυπήσει άνανδρα και πισώπλατα. Μια κατάρα δίνω ως μάνα. Και ας με συγχωρέσει  ο Θεός, αλλά πονάω: Να μην λιώσει ποτέ ο δολοφόνος»!

Η ζωή της Γεωργίας Μπερδέση, είναι πλέον ένα ταξίδι 25 χιλιομέτρων με επιστροφή. Σπίτι νεκροταφείο, νεκροταφείο σπίτι. Και μέσα στο πατρικό στις Εργατικές Ταραμπούρα, περιδιαβαίνει στο δωμάτιο του παλικαριού της. Κοιτάζει τις φωτογραφίες, τα έπαθλα: «Ο Τάσος ερχόταν πάντα με χαμόγελο στο σπίτι. Παντού χαμογελούσε. Ήταν πάντα κοντά μου και του ‘χα αδυναμία. Το ‘ξερε. Αλλά και εκείνος μου ‘χε. Τώρα είμαι μόνη μου. Του ‘χω ανάψει ένα καντηλάκι με την φωτογραφία του στο δωμάτιό του. Πάω και το ανάβω. Και τον βλέπω να χαμογελάει. ‘Τι γελάς ρε Τάσο’, μονολογώ. Τα ίδια και στο νεκροταφείο.

«Ο δολοφόνος ήταν στη Μητρόπολη»

Η 67χρονη μαυροφορεμένη γυναίκα ευχαρίστησε όλους όσοι τίμησαν το παιδί της. Τους εκατοντάδες που έφθασαν στην Μητρόπολη, που τον σήκωσαν στα χέρια για να τον οδηγήσουν στην τελευταία του κατοικία.

Η περιγραφή της, όμως, συγκλονίζει. Και επειδή γνωρίζει καλά πως κινούνται κάποιοι σε τέτοιους χώρους μας αποκαλύπτει την διαίσθησή της: «Στην κηδεία τον τίμησαν. Ήσαν πολλοί. Αλλά να σου πω και κάτι. Που το νιώθω. Δεν ξέρω, μπορεί να μην ισχύει αλλά αυτό νιώθω ως μάνα. Έχω μία διαίσθηση. Αυτός που το ‘κανε μπορεί να ήταν στην κηδεία και να γέλαγε από μέσα του. Οι περισσότεροι τον αγαπούσαν. Το ξέρω. Κάποιοι, όμως, ήρθαν και για εφέ, άλλοι πάλι δεν ξέρω. Εγώ πιστεύω ότι ο δολοφόνος μπορεί να ήταν στην κηδεία. Αλλά υπάρχει Θεός. Και θα τον είδε που γελούσε» καταλήγει στο politeianews.gr.

Μπερδέση
συνεχεια αναγνωσης
Διαφήμιση

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Copy link
Powered by Social Snap