αυτοάνοσα

Τι συμβαίνει με τα αυτοάνοσα στην Κρήτη;

Shares

Αυξητικές τάσεις παρουσιάζουν τα αυτοάνοσα νοσήματα στην Κρήτη, ενώ σύμφωνα με επιδημιολογικές μελέτες οι πάσχοντες από Σκλήρυνση κατά Πλάκας αυξάνονται.

Τα αυτοάνοσα νοσήματα αποτελούν μια μάστιγα, καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι πάσχουν και οι αιτίες οφείλονται είτε σε βιολογικούς είτε σε χημικούς, είτε ακόμη και σε περιβαλλοντικούς παράγοντες, είτε σε ένα άθροισμα όλων των παραγόντων που προαναφέρθηκαν.

Η εφημερίδα «Νέα Κρήτη» προσπάθησε να ανιχνεύσει τι συμβαίνει με τα αυτοάνοσα νοσήματα σε επίπεδο Κρήτης…

 

Τι είναι τα αυτοάνοσα νοσήματα;

Τα αυτοάνοσα νοσήματα τείνουν να γίνουν σύγχρονη μάστιγα. Ο όρος “αυτοάνοσα νοσήματα” χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια ασθένεια ή κατάσταση στην οποία ένας υγιής ιστός του σώματος δέχεται επίθεση από το ανοσοποιητικό σύστημα του ίδιου του οργανισμού. Τέτοιες ασθένειες είναι η Σκλήρυνση κατά Πλάκας και ο διαβήτης τύπου 1, όπου σε αυτήν την περίπτωση το ανοσοποιητικό σύστημα μπερδεύει τα β-κύτταρα του παγκρέατος και τα περνάει για ξένους εισβολείς, με αποτέλεσμα να επιτίθεται σε αυτά και να τα καταστρέφει. Το αποτέλεσμα στην περίπτωση του διαβήτη τύπου 1 είναι ο οργανισμός να μην μπορεί να παράγει πια την απαραίτητη ινσουλίνη ώστε να ελέγξει το σάκχαρο του αίματος. Άλλα αυτοάνοσα νοσήματα είναι η λεύκη, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, η θυρεοειδίτιδα Hashimoto και η ρευματοειδής αρθρίτιδα.

Η διαδικασία καταστροφής των υγιών ιστών από το ανοσοποιητικό σύστημα έχει ως εξής: Το ανοσοποιητικό παράγει αντισώματα τα οποία “στέλνει” να καταστρέψουν τους “εχθρούς” του οργανισμού. Παρ’ όλα αυτά, κάποιες φορές το ανοσοποιητικό δεν μπορεί να ξεχωρίσει τον υγιή-αθώο ιστό από τον επικίνδυνο “εχθρό”, με αποτέλεσμα να επιτίθεται και να καταστρέφει τελικά τα υγιή και χρήσιμα κύτταρα.

 

Παράγοντες εμφάνισης

Ως προς την αιτιολογία των αυτοάνοσων, οι επιστήμονες συμφωνούν ότι πρόκειται για πολυπαραγοντικές ασθένειες. Οι κυριότεροι παράγοντες εντοπίζονται στο γενετικό υπόστρωμα, στις ορμόνες, στο στρες, καθώς και στο περιβάλλον. Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχουν δημοσιευμένες επίσημες έρευνες που να δείχνουν την ακριβή σχέση τού στρες και των αυτοάνοσων νοσημάτων. Ωστόσο, γενικά μιλώντας, τόσο το εξωγενές στρες, όσο και το ενδογενές άγχος ενός ατόμου φαίνεται ότι σχετίζονται με την εμφάνιση ή την έξαρση των αυτοάνοσων νοσημάτων.

Συγκεκριμένα, μπορούμε να κατατάξουμε τους παράγοντες εμφάνισης σε τρεις μεγάλες κατηγορίες:

  1. Σε παράγοντες που αφορούν το γενετικό υπόστρωμα του καθενός. Διάφορα αυτοάνοσα νοσήματα εμφανίζονται σε άτομα μιας οικογένειας.
  2. Στο ορμονικό περιβάλλον του οργανισμού. Τα περισσότερα αυτοάνοσα νοσήματα εκδηλώνονται σε γυναίκες, ορισμένα κατά την αναπαραγωγική ηλικία και άλλα στην εμμηνόπαυση.
  3. Σε περιβαλλοντικούς παράγοντες, είτε αυτοί είναι λοιμώδεις, δηλαδή μικροβιακές ή ιογενείς λοιμώξεις, είτε είναι το στρες. Όλοι αυτοί οι παράγοντες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και οδηγούν στην εμφάνιση των αυτοάνοσων νοσημάτων.

 

Υπάρχει θεραπεία;

Για τα αυτοάνοσα νοσήματα ουσιαστικά δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη θεραπεία. Υπάρχουν, όμως, πολλές θεραπευτικές μέθοδοι και κανόνες που μπορούν να βοηθήσουν στο να τα ελέγξουμε και να ζούμε καλύτερα με αυτά. Όσον αφορά την αντιμετώπισή τους, οι ειδικοί τονίζουν:

* Να προσπαθήσουμε να διαχειριστούμε το στρες τροποποιώντας τη ζωή μας και ζητώντας και επαγγελματική βοήθεια από κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας.

* Να ακολουθούμε μια υγιεινή ζωή. Αυτό σημαίνει να μην καπνίζουμε, να τρώμε καλά ακολουθώντας τη μεσογειακή διατροφή και να προτιμάμε φρέσκα τρόφιμα (φρούτα, ελαιόλαδο, ψάρια, λαχανικά κ.ά.), να ασκούμαστε συστηματικά και να ξεκουραζόμαστε όσο περισσότερο μπορούμε.

* Να παίρνουμε τα φάρμακα που έχει βρεθεί ότι βοηθάνε στον έλεγχο των συμπτωμάτων των εν λόγω νοσημάτων, σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού που μας παρακολουθεί.

* Να αποφεύγουμε όλα όσα γνωρίζουμε (π.χ. φάρμακα όπως τα αντισυλληπτικά ή το κάπνισμα) ότι προκαλούν έξαρση των συμπτωμάτων. Και όταν χρειάζεται, να κάνουμε φυσικοθεραπεία και άλλες πιο ειδικές θεραπευτικές παρεμβάσεις.

 

Αυτοάνοσα και κληρονομικότητα

Τα γονίδια που κληρονομούν οι άνθρωποι συνεισφέρουν στην προδιάθεση για την εκδήλωση κάποιου αυτοάνοσου νοσήματος. Κάποιες νόσοι, όπως η ψωρίαση, μπορούν να εμφανιστούν σε μέλη της ίδιας οικογένειας. Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα πως ένα συγκεκριμένο γονίδιο ή ομάδα γονιδίων προδιαθέτει τα μέλη αυτής της οικογένειας για την εμφάνιση ψωρίασης. Δηλαδή τα μέλη αυτής της οικογένειας έχουν μια μεγαλύτερη τάση ή πιθανότητα να εμφανίσουν αυτοάνοσα νοσήματα από ό,τι ο γενικός πληθυσμός. Για να εμφανίσουν όμως, δε φτάνουν τα γονίδια, χρειάζεται να δράσουν και άλλοι παράγοντες. Επιπλέον, ορισμένα μέλη μιας οικογένειας μπορεί να κληρονομούν και να έχουν την ίδια ομάδα μη φυσιολογικών γονιδίων, κι όμως να εμφανίσουν διαφορετικά αυτοάνοσα νοσήματα. Για παράδειγμα, ένας πρώτος ξάδελφος μπορεί να έχει “λύκο”, ένας άλλος δερματομυοσίτιδα και μια από τις μητέρες να έχει ρευματοειδή αρθρίτιδα.

 

Τι συμβαίνει στην Κρήτη

Η “Νέα Κρήτη” επικοινώνησε με τον νευρολόγο Γιώργο Σπανάκη, στον οποίο τέθηκε το ερώτημα εάν αυξάνονται η επίπτωση (νέες περιπτώσεις νοσούντων ανά έτος σε δεδομένο τόπο) και ο επιπολασμός (σύνολο νοσούντων σε δεδομένο χρόνο και τόπο) των αυτοάνοσων και της Σκλήρυνσης κατά Πλάκας στην Κρήτη.

Διαβάστε τη συνέχεια στο neakriti

 

Shares


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *